Przez Charlottesville Centre for Peace and Justice, Wrzesień 21, 2026
Centrum Pokoju i Sprawiedliwości w Charlottesville zorganizowało w poniedziałek wiec w centrum handlowym Downtown Mall z okazji Międzynarodowego Dnia Pokoju. Z powodu deszczu wiec przeniesiono pod pawilon Charlottesville.
W centrum uwagi znalazł się CCPJ petycja wzywając Radę Miasta Charlottesville do przyjęcia rezolucji sprzeciwiającej się toczącym się wojnom.
Devon Sproule przewodził pieśniom na wiecu.
Wśród prelegentów znaleźli się Lena Seville, Virginia Rovnyak, Alexandra Kedrock, David Swanson i Jeff Fogel.
Po wiecu uczestnicy wzięli udział w posiedzeniu Rady Miasta. Wśród osób, które poparły rezolucję, byli David Swanson, Lena Seville i Joanie Freeman.
Filmy tutaj.
Oto co David Swanson powiedział na wiecu:
Niedawno dowiedzieliśmy się, że kilka miesięcy temu wojsko amerykańskie było o krok od tzw. przechwycenia chińskiego statku. Wojsko amerykańskie wykorzystało tzw. sztuczną inteligencję, aby ustalić, że statek przewozi jakąś technologię nuklearną, ale w ostatniej chwili odkryło odrobinę naturalnej inteligencji, która pozwoliła robotowi zorientować się, że robot popełnił błąd.
Jeśli sztuczna inteligencja stanowi zagrożenie dla życia na Ziemi, musi przyjąć numer i ustawić się w kolejce za istniejącymi zagrożeniami, dziwacznie wymazanymi przez twierdzenia, że wszechzabójcze zagrożenie jest czymś nowym pod słońcem, zagrożeniami takimi jak katastrofa klimatyczna, epidemie chorób i wojna nuklearna. Jeśli sztuczna inteligencja nas wszystkich zabije, prawdopodobnie stanie się to w połączeniu z jednym z już istniejących zagrożeń. I na długo zanim sztuczna inteligencja będzie miała szansę nas wszystkich zabić poprzez wyższą złą wolę, najpierw będziemy musieli przetrwać niebezpieczeństwo, że ludzie połączą siły ze sztuczną inteligencją, by nas wszystkich zabić poprzez wyolbrzymioną głupotę.
Największym zagrożeniem jest obecnie prezydent Stanów Zjednoczonych, który nadal publicznie grozi ludobójstwem w Iranie, wymazaniem cywilizacji, wysadzeniem w powietrze całego narodu. To może być najgorsza zbrodnia w historii świata, która może pochłonąć 90 milionów ofiar, a nawet miliony, a nawet miliardy, w zależności od rodzaju użytej broni i wynikającej z niej eskalacji – całkiem prawdopodobne, że wliczając w to wojnę nuklearną na skalę, która doprowadzi do nuklearnej zimy na całym świecie. Mimo to odbywają się większe protesty w obronie Centrum Kennedy'ego. Tak, ja też kocham Centrum Kennedy'ego. Ale kolejnym sygnałem, że nasze priorytety są nie na miejscu, jest to, że kiedy Trump mówi o zawarciu umowy z Iranem, różni Demokraci w Kongresie oskarżają go o „tchórzostwo” i zawarcie fatalnej umowy. Cóż, oczywiście byłaby to fatalna umowa – przynajmniej dla Trumpa i jego sponsorów z koncernów naftowych, ale nie gorsza od wojny.
Czy ktoś tutaj pamięta czasy, kiedy udawali, że wojny nie mają nic wspólnego z ropą? I nie chodziło w nich o zyski, władzę ani ego sadystycznych, dyktatorskich błaznów? Pamiętacie? Byli bardzo, bardzo poważni. Ludzie byli bombardowani, by wprowadzić demokrację. Miasta były niechętnie zrównywane z ziemią jako właściwe i proporcjonalne kroki strategiczne, mające na celu spełnienie kryteriów poważnych mężów stanu. Cieszę się, że to wszystko minęło. Cieszę się, że nasz błazen dworski jasno wyraża swoje motywacje jak przedszkolak. To jeden z powodów, dla których teraz mamy ogromną większość przeciwko wojnom. Innym jest czysty idiotyzm sprowadzania wojny do ponownego otwarcia szlaku wodnego, który został zamknięty przez wojnę. Pamiętacie, jak myśleliśmy, że sprowadzanie wojny do znalezienia wyimaginowanej broni to najgłupszy z możliwych pomysłów?
A jednak pamiętam też, jak mniejszy odsetek z nas sprzeciwiał się wojnom, a mimo to wylegliśmy na ulice i domagaliśmy się zmian. Daliśmy wojnie w Iraku tak złą sławę, że mówiono nam, że jesteśmy chorzy. Mieliśmy syndrom iracki, jak nazywali niechęć do popierania kolejnych wojen. Dopóki ta choroba trwała, zapobiegliśmy wielkiej wojnie w Syrii, a nawet wojnie z Iranem przez jakiś czas, a nawet wyborom ludzi, którzy głosowali za wojną w Iraku. Teraz mamy większą niż kiedykolwiek większość przeciwną wojnom. Wojna z Iranem stała się niepopularna szybciej niż jakakolwiek inna wojna w przeszłości. Ale podżegacze wojenni uśmiechają się od ucha do ucha i pytają: A co, ja się martwię?
Dlaczego mieliby to robić? Oszukali nas wszystkich innym kłamstwem, kłamstwem o naszej bezsilności, kłamstwem, że nie możemy nic zrobić, albo możemy głosować, możemy wrócić do domu i płakać, albo możemy iść na zakupy, albo możemy głosować naprawdę, bardzo mocno. O mój Boże, oczywiście, że powinieneś głosować. Ale głosowanie ma się do obywatelskiego obowiązku jak założenie jednej skarpetki do ubrania się. Jest jeszcze wiele do zrobienia. Musimy edukować. Musimy mobilizować. Musimy się komunikować. Musimy zakłócać, naciskać i przekierowywać. Musimy wysuwać jasne żądania i sprawić, by były nie do odparcia. Musimy protestować, powodować zamieszanie i sprawić, by kontynuowanie wojny jak zwykle było bolesne. Następny Ed Sheeran musi się dwa razy zastanowić, zanim ugnie się przed negacjonistami ludobójstwa; tak samo jak nasi senatorowie i nasz fałszywy przedstawiciel w Kongresie.
Wojna z Iranem trwa, ponieważ Pentagon otrzymuje biliony dolarów, które może wykorzystać według własnego uznania. Ludzie są bardzo oburzeni 38 miliardami dolarów wydanymi na tę wojnę – nie wspominając o skutkach ekonomicznych. I słusznie. To mniej więcej tyle, ile kosztuje zapewnienie bezpłatnych przedszkoli, powszechnych mieszkań w Stanach Zjednoczonych czy położenie kresu głodowi na Ziemi, a te pieniądze są bezmyślnie przeznaczane na wysadzanie szkół podstawowych i tankowców. Tymczasem Trump chce przeznaczyć kolejne 2.8 miliarda dolarów z waszych pieniędzy na wysłanie Izraelowi 40 000 bomb ważących po 2,000 funtów każda. Nasze groteskowe prawo zezwala na to tylko rządom, które zrzucą na ludzi bomby 2,000 funtów bez naruszania ich praw człowieka. Nie wiem, kto może to zrobić, ale na pewno nie Izrael. Tymczasem Kongres forsuje kolejne 1,500 miliardów dolarów – 1.5 biliona dolarów – dla Pentagonu, które zostaną przeznaczone na wszelkie wojny, których on lub Izrael będą chcieli w przyszłości, chyba że wstrzymamy tę ustawę wydatkową.
Wyobraźcie sobie, gdyby rząd USA dał Iranowi nowe szkoły za ułamek kosztów wysadzenia szkół. Jak wyglądałyby stosunki amerykańsko-irańskie? Irańczycy do dziś doskonale odróżniają opinię publiczną od rządu USA. Chcielibyśmy myśleć, że robimy to samo. Ale trudno nam w to uwierzyć. Trudno uwierzyć, że robimy teraz dla Iranu wszystko to, co robilibyśmy dla Stanów Zjednoczonych, gdyby szkoły podstawowe zostały tu wysadzone w powietrze lub gdyby Trump regularnie groził zrównaniem z ziemią całego kraju.
Potrzebujemy co najmniej lokalnych, bardziej odpowiedzialnych szczebli władzy, aby przekazać nasze przesłanie wyższym szczeblom. Rada Miasta Charlottesville, ku swojemu wielkiemu uznaniu, dziesiątki razy na przestrzeni lat korzystała z procedury, którą Thomas Jefferson wprowadził do regulaminu Kongresu. Wysyłała petycje do Waszyngtonu, wyrażając obawy naszej lokalnej społeczności w sprawach o szerszym zasięgu niż Charlottesville. To jest moment, w którym należy to zrobić ponownie.
Jego uwagi skierowane do Rady Miasta były następujące:
Dziś obchodzimy Międzynarodowy Dzień Pokoju, ale gdzie jest pokój? I gdzie jest nasze żądanie pokoju? Prezydent Donald Trump notorycznie grozi ludobójczą eliminacją całego narodu irańskiego i sugeruje użycie broni jądrowej do popełnienia tej zbrodni. Proponuje ogromny transfer środków z niemal wszystkich pożytecznych projektów na finansowanie wojny, proponując budżet Pentagonu w wysokości 1.5 biliona dolarów, co oznacza mniej pieniędzy na wszelkiego rodzaju potrzeby w Charlottesville, a jednocześnie prawdopodobnie więcej wojen.
Dorobek odważnych i wyprzedzających epokę rezolucji Rady Miasta Charlottesville (z których niektóre zainspirowały wiele innych miast do pójścia w ich ślady) sugeruje, że ten stan rzeczy nie powinien być dobrze odbierany przez Radę Miasta. Wśród wcześniejszych rezolucji podjętych przez Radę Miasta znalazły się:
1971 Zakończyć wojnę w Wietnamie
1982 r. dla rozbrojenia nuklearnego
1983 r. dla rozbrojenia nuklearnego
1984 Przeciwko apartheidowi w Republice Południowej Afryki (pierwsze w południowych Stanach Zjednoczonych).
2000 Za zniesienie kary śmierci w Wirginii (pierwszy raz w Wirginii).
2003 Przeciwko atakowi na Irak
2003 Przeciwko Ustawie PATRIOT
2007 Zakończyć wojnę w Iraku
2012: Żadnej wojny z Iranem (pierwsze w USA)
2013 Brak dronów (pierwszy raz w USA)
2017 Za przeniesienie pieniędzy z militaryzmu na potrzeby ludzkie
Wycofanie inwestycji z broni i paliw kopalnych w 2019 r.
2020 Bez wojny z Iranem
2020 Demilitaryzacja policji Charlottesville
2024 Za zawieszeniem broni w Strefie Gazy
Prawie 200 osób podpisało lokalną petycję wzywającą do przyjęcia nowej rezolucji przeciwko wojnom i wzrostowi wydatków na wojsko. Z całym szacunkiem prosimy o jak najszybsze włączenie jej do porządku obrad.
Większość społeczeństwa USA od dawna ma jasne stanowisko. Obecna wojna z Iranem spotkała się z natychmiastowym sprzeciwem większości z nas. Nigdy wcześniej się to nie zdarzyło. Zazwyczaj potrzeba wielu miesięcy, aby większość stwierdziła, że wojna w ogóle nie powinna była się rozpocząć. Od dziesięcioleci mam nadzieję, że będziemy się szybciej uczyć i to marzenie się spełniło. Ale niewiele nam da, jeśli nasze rządy nie będą słuchać. Nasz rząd w Waszyngtonie może nadal nie słuchać, nawet jeśli lokalne władze się do niego zwrócą, ale musimy was prosić, żebyście spróbowali.


