Moeders die ik heb ontmoet

Meer dan honderd moeders hebben in de loop der jaren contact met me opgenomen, verontrust over de relaties die hun tienerkinderen ontwikkelden met militaire rekruteerders op school. Ze wilden weten wat ze eraan konden doen. Ze waren boos en maakten zich zorgen.

Het feit dat deze vrouwen contact opnamen met mij en andere activisten die zich tegen de rekrutering in spannen, laat zien hoe ongerust ze waren. Ze vreesden dat hun kwetsbare kinderen zich tegen hun wil zouden aanmelden. Ze waren doodsbang dat hun kind zou worden gedood terwijl ze toekeken. Dit was de drijvende kracht achter hun verzet.

Verschillende moeders vertelden me dat ze zich diep ergerden aan de aanwezigheid van militaire rekruteerders op de school van hun kind en beschreven de invloed die rekruteerders hadden op het denken en gedrag van hun kind. Ze vertelden over de moeizame relatie die ze met hun kinderen hadden. Sommigen zeiden dat hun kind meer dan twee jaar lang een hechte band had opgebouwd met rekruteerders op school. Deze moeders waren er zeker van dat hun zoons zich zouden aanmelden, omdat ze wisten hoeveel pijn dit hun moeders zou bezorgen.

In Amerika zijn er maar weinigen bereid om publieke verachting te riskeren vanwege hun verzet tegen het Amerikaanse leger of oorlog in het algemeen. Veel van deze moeders waren echter vijandig, als een in het nauw gedreven prooi die haar jongen beschermt.  

Deze geweldige vrouwen hekelden de ongelijke psychologische voorsprong die recruiters hadden op hun kinderen en het gebrek aan steun dat ze ondervonden na een confrontatie met de schoolleiding. Ze waren bezorgd en bezorgd over het veroorzaken van opschudding en sommigen beschreven gevoelens van paranoia die voortkwamen uit de wrok die ze in hun gemeenschappen ervoeren vanwege hun verzet tegen het leger. Ze handelden uit liefde voor hun kinderen.

Geslacht speelt een rol in de wervingsnachtmerrie die zich in het hele land afspeelt. Vaders zijn meestal niet betrokken bij het verzet tegen het leger op middelbare scholen. Dat zijn de moeders. Ondertussen hebben moeders nooit contact met mij opgenomen uit angst dat hun dochters zich zouden aanmelden.

Misschien wel het meest verontrustende is dat veel moeders zeiden dat hun kinderen niet in staat waren om op zo'n jonge leeftijd zo'n belangrijke beslissing te nemen. Dat is niet verwonderlijk. De American Public Health Association APHA zegt dat er aanzienlijk bewijs is dat het adolescentenbrein niet is toegerust om nauwkeurige risicoberekeningen te maken met betrekking tot militaire dienst.

APHA wijst op de grotere kans dat de jongste soldaten te maken krijgen met verhoogde mentale gezondheidsrisico's, waaronder stress, middelenmisbruik, angststoornissen, depressie, posttraumatische stressstoornis en zelfmoord. APHA stelt dat rekruteerders zich agressief gedragen in een poging het vertrouwen van een kind te winnen. Rekruteerders zijn uitzonderlijk charmant, maar slagen er niet in duidelijke grenzen te stellen.

Deze moeders vechten fel. Soms lukt het ze om te voorkomen dat hun kinderen zich aanmelden, soms lukt dat niet. Soms spelen ze een cruciale rol bij het dwingen van scholen om hun beleid te wijzigen met betrekking tot de toegang van recruiters tot studenten op de campus. Soms slagen ze erin de informatiestroom van hun school naar de wervingscommissie te beperken.

Een moeder in het Midwesten nam contact met me op over haar diepe twijfels over de manier waarop recruiters haar zoon op school bevriendden. Ze zei dat de recruiters een opmerkelijke macht over de school hadden.

(Het is tenslotte Pagina 2 van het Recruiter's Handbook roept op tot ‘schooleigenaarschap’.)

Haar zoon meldde zich tegen haar wil aan. Twee jaar later sneuvelde hij in Afghanistan. Ze belde me een paar dagen na het verwoestende nieuws. Ze stemde ermee in dat de begrafenis van haar zoon op Arlington National Cemetery werd gefilmd door een internationale nieuwsorganisatie die verslag deed van haar verzet tegen rekrutering op school. Ze zei dat ze het moest doen. Haar nachtmerrie werd werkelijkheid.

Een moeder van Mexicaanse afkomst buiten Denver, die beschreef hoe ze haar tienerzoon zonder vader opvoedde, beschreef in paniek de hechte vriendschap van haar zoon met een militaire rekruteerder van Mexicaanse afkomst die hij bijna elke dag op school zag. De twee speelden urenlang één-op-één basketbal en haar kind meldde zich uiteindelijk aan. De rekruteerder van het leger werd "een soort vaderfiguur".

Ik kreeg weer een telefoontje van een moeder uit Colorado. Verschillende leerlingen op school, waaronder haar zoon, meldden dat ze een rekruteerder van het leger een kleine groep leerlingen hadden horen uitschelden voor "f*cking flikkers" tijdens het afnemen van de ASVAB-test bij 500 leerlingen tijdens de jaarlijkse verplichte militaire testsessie van de school. De daaropvolgende ophef, die later in de lokale krant werd opgenomen, richtte zich op de anti-homo-uitschelding, maar besteedde geen aandacht aan de gedwongen test van 500 leerlingen. Een van de leerlingen die de opmerking hoorde, zei dat verschillende leerlingen die niet blij waren met de gedwongen test, door de rekruteerders werden uitgekozen. "De soldaten hadden het op ons gemunt vanwege ons uiterlijk", zei een leerling uit het derde jaar van de school.

Een radeloze moeder uit North Carolina belde me om te vertellen dat haar zoon en twee anderen weigerden de verplichte ASVAB-test op school te doen en voor een dag naar de detentieruimte waren gestuurd. De lokale krant stemde ermee in een artikel te schrijven, waarin ze zich in grote lijnen aansloot bij de eis van de school dat alle leerlingen het militaire inschrijvingsexamen zouden afleggen. De directeur legde daarin uit: "Ik heb niet veel geduld met mensen die weigeren de toets af te leggen – of weigeren deel te nemen aan iets waaraan hun hele leerjaar deelneemt."

Een moeder van een leerling in de derde klas van een middelbare school in Georgia legde in een e-mail uit dat de directeur van haar zoon zei dat de ASVAB wettelijk verplicht was. Ze wilde controleren of dit klopte. Dat is natuurlijk niet waar.

Door berichten op sociale media te plaatsen en flyers te verspreiden op de dag van de toets, overtuigden twee anonieme 17-jarige eindexamenkandidaten de helft van de eindexamenkandidaten ervan de toets niet te maken. Verschillende leerlingen die de toets maakten, vulden onjuiste informatie in.  

Toria Latnie, een moeder in Florida, vertelde me dat een mentor op de middelbare school van haar zoon in Florida eindexamenkandidaten waarschuwde dat de militaire dienstplicht een vereiste was voor het behalen van het diploma. Latnie onderzocht de kwestie en weigerde haar zoon de test te laten doen. Latnie was onverschrokken. USA Today Ze zei: "Ik was boos, heel boos. Ik voelde me bedrogen, voor de gek gehouden, alsof mensen achter mijn rug om probeerden de privégegevens van mijn kind aan het leger te geven."

Een moeder uit Oregon mailde om te vragen of het "legaal" was dat haar zoon de volgende dag op school verplicht de militaire inschrijvingstest moest afleggen. Ik legde uit dat de rol van het leger glashelder was. Het was waarschijnlijk binnen de wet, in een wetteloos land, legde ik uit. De wervingscommissie zegt dat kinderen niet verplicht zijn de ASVAB af te leggen. In plaats daarvan zegt het leger dat het zal samenwerken met schoolfunctionarissen die leerlingen verplichten de ASVAB af te leggen.  

Volgens de militaire regelgeving zal het ministerie van Defensie “deze test ondersteunen” als de school van alle leerlingen van een bepaalde klas eist dat ze een test afleggen. Zie DOD-personeelsinkoopregeling 3.1.e. Op duizend scholen worden kinderen gedwongen een militaire aanmeldingstest af te leggen.

De volgende dag kozen haar zoon en een andere jongen willekeurig antwoorden, waardoor de twee jongens door de eerste sergeant van de school werden afgezet. Deze moeder, net als vele anderen, zette haar zoon aan tot verzet en moedigde het aan.

Een moeder in het Midwesten bestudeerde de kwestie van verplichte militaire examens gedurende enkele maanden plichtsgetrouw. Honderd e-mails gingen heen en weer, met honderdduizenden woorden die werden uitgewisseld en geconsumeerd. Toen de dag van de verplichte militaire examens aanbrak, organiseerde haar zoon een 'Senior Skip Day', waardoor de helft van de eindexamenkandidaten van de school ervan werd weerhouden de test af te leggen.  

Een moeder in Maryland, die ook werkte als studiebegeleider op de middelbare school van haar zoon, stuurde mij een gemanipuleerd juridisch formulier dat was opgesteld door het plaatselijke wervingsbataljon. Dit formulier zorgde ervoor dat alle ASVAB-testresultaten naar recruiters werden gestuurd zonder dat de school de mogelijkheid kreeg de informatie achter te houden.  

Ik sprak met een moeder uit Minneapolis die overstuur was en die haar een e-mail stuurde waarin ze vertelde dat haar kind bevriend was geraakt met een recruiter op school die ook tijd doorbracht bij de plaatselijke Applebee's, waar haar zoon parttime werkte.  

Een andere moeder in Washington, D.C. nam contact op en vertelde dat haar zoon automatisch in het JROTC-programma op school werd geplaatst toen hij in 9 naar een openbare school in D.C. ging.th klas. "Ik wil gewoon niet dat hij die wapens vasthoudt," zei ze. Ze haalde hem eruit.

Ik heb contact gehad met een dozijn moeders die dachten dat ze de strijd al verloren hadden. Zodra hun kind 18 werd, lieten recruiters hen de verklaring tekenen. DD 4 Militair indiensttredings-/herindiensttredingsdocumentHierdoor kwamen hun kinderen in het Delayed Entry Program (DEP) terecht. Het DEP stelt eindexamenkandidaten in staat zich aan te melden voor het leger vóór de datum waarop ze worden uitgezonden voor de basistraining. De moeders wilden weten of hun kind uit het DEP kon komen.  

Moeders in Texas, Kentucky en Arkansas van wie de kinderen bij de DEP zaten, vertelden dat rekruteerders hun zoons vertelden dat ze gearresteerd zouden worden als ze zich niet meldden voor de basistraining. Eén rekruteerder zei dat het niet melden een verplichte gevangenisstraf zou betekenen. Een moeder in Ohio vertelde dat de rekruteerder dreigende sms'jes stuurde toen haar zoon zei dat hij zich niet langer wilde aanmelden. Al deze moeders konden het niet geloven toen ik uitlegde dat de makkelijkste manier om uit de DEP te komen is niets doenIk legde uit dat het voor een jonge rekruut niet nodig is om het leger te laten weten dat hij niet langer wil dienen in de strijdkrachten. Weigeren om zich te melden bij het basiskamp betekent dat de nachtmerrie voorbij is.

Amerikaanse militaire rekrutering, met name op openbare middelbare scholen, is een verachtelijke, psychologische bezigheid waarbij zorgvuldig geselecteerde soldaten, getraind in de psychologie van militaire rekrutering, het opnemen tegen kwetsbare kinderen. Het is een afschuwelijk overheidsbeleid en het is tijd om er een einde aan te maken.