Door David Swanson
Bij het plannen van een aankomende conferentie en geweldloze actie Met als doel de oorlogsinstitutie aan te vechten, kan ik, met de conferentie die aan de American University wordt gehouden, niet anders dan me aangetrokken voelen tot de toespraak die een Amerikaanse president ruim 50 jaar geleden aan de American University hield. Of u het nu met me eens bent of niet dat dit de beste toespraak is die ooit door een Amerikaanse president is gehouden, er zou weinig twijfel over moeten bestaan dat dit de toespraak is die het meest afwijkt van wat iemand dit jaar op de Republikeinse of Democratische nationale conventie zal zeggen. Hier is een video van het beste deel van de toespraak:
President John F. Kennedy sprak in een tijd waarin, net als nu, Rusland en de Verenigde Staten over voldoende kernwapens beschikten om op elk moment op elkaar te vuren en de aarde vele malen te vernietigen, zonder menselijk leven. In die tijd, in 1963, waren er echter slechts drie landen, niet de huidige negen, met kernwapens, en veel minder dan nu met kernenergie. De NAVO was ver verwijderd van de Russische grenzen. De Verenigde Staten hadden niet alleen een staatsgreep in Oekraïne gefaciliteerd. De Verenigde Staten organiseerden geen militaire oefeningen in Polen en plaatsten geen raketten in Polen en Roemenië. Evenmin produceerden ze kleinere kernwapens die ze als "bruikbaarder" omschreven. Het beheer van Amerikaanse kernwapens werd toen als prestigieus beschouwd in het Amerikaanse leger, niet als de stortplaats voor dronkaards en buitenbeentjes die het is geworden. De vijandigheid tussen Rusland en de Verenigde Staten was groot in 1963, maar het probleem was in de Verenigde Staten algemeen bekend, in tegenstelling tot de huidige grote onwetendheid. Enkele stemmen van gezond verstand en terughoudendheid werden toegestaan in de Amerikaanse media en zelfs in het Witte Huis. Kennedy gebruikte vredesactivist Norman Cousins als boodschapper voor Nikita Chroesjtsjov, die hij nooit, zoals Hillary Clinton Vladimir Poetin wel heeft genoemd, ‘Hitler’ noemde.
Kennedy presenteerde zijn toespraak als een remedie tegen onwetendheid, met name de onwetende opvatting dat oorlog onvermijdelijk is. Dit staat haaks op wat president Barack Obama recentelijk in Hiroshima en eerder in Praag en Oslo zei. Kennedy noemde vrede "het belangrijkste onderwerp op aarde". Het is een onderwerp dat niet aan bod kwam tijdens de Amerikaanse presidentscampagne van 2016. Ik verwacht dat de Republikeinse conventie van dit jaar onwetendheid zal vieren.
Kennedy verwierp het idee van een "Pax Americana, opgelegd aan de wereld door Amerikaanse oorlogswapens", precies wat zowel de grote politieke partijen nu als de meeste toespraken over oorlog van de meeste voormalige Amerikaanse presidenten ooit hebben bepleit. Kennedy ging zelfs zo ver dat hij beweerde dat hij zich om 100% in plaats van 4% van de mensheid bekommerde:
"... niet alleen vrede voor Amerikanen maar vrede voor alle mannen en vrouwen - niet alleen vrede in onze tijd, maar vrede voor altijd".
Kennedy verklaarde oorlog en militarisme en afschrikking als onzinnig:
"Totale oorlog heeft geen zin in een tijdperk waarin grote mogendheden grote en relatief onkwetsbare kernwapens kunnen handhaven en weigeren zich over te geven zonder die krachten te gebruiken. Het slaat nergens op in een tijdperk waarin een enkel kernwapen bijna tien keer de explosieve kracht bevat die alle geallieerde luchtstrijdkrachten in de Tweede Wereldoorlog hebben afgeleverd. Het slaat nergens op in een tijdperk waarin de dodelijke gifstoffen die door een nucleaire uitwisseling worden geproduceerd, door wind en water en grond en zaad naar de uithoeken van de wereld en naar nog ongeboren generaties worden gedragen. '
Kennedy ging achter het geld aan. Militaire uitgaven vormen nu meer dan de helft van de federale discretionaire uitgaven, en toch hebben noch Donald Trump noch Hillary Clinton ook maar in de meest vage bewoordingen gezegd of gevraagd wat ze graag aan militarisme zouden willen zien. "Vandaag," zei Kennedy in 1963,
"De uitgaven van miljarden dollars per jaar aan wapens die zijn verkregen om ervoor te zorgen dat we ze nooit hoeven te gebruiken, zijn essentieel om de vrede te bewaren. Maar zeker is de verwerving van dergelijke nutteloze voorraden - die alleen maar kan vernietigen en nooit creëren - niet de enige en veel minder efficiënte manier om vrede te garanderen. "
In 2016 zijn zelfs schoonheidskoninginnen verschoven naar het pleiten voor oorlog in plaats van 'wereldvrede'. Maar in 1963 sprak Kennedy over vrede als de serieuze zaak van de overheid:
"Ik spreek daarom over vrede als het noodzakelijke rationele doel van rationele mensen. Ik besef dat het nastreven van vrede niet zo dramatisch is als het nastreven van oorlog - en vaak worden de woorden van de achtervolger aan dovemansoren gericht. Maar we hebben geen dringender taak. Sommigen zeggen dat het nutteloos is om te spreken van wereldvrede of wereldwetgeving of wereldontwapening - en dat het nutteloos zal zijn totdat de leiders van de Sovjetunie een meer verlichte houding aannemen. Ik hoop dat ze doen. Ik geloof dat we ze kunnen helpen het te doen. Maar ik geloof ook dat we onze eigen houding - als individu en als een natie - opnieuw moeten bekijken, want onze houding is even essentieel als de hunne. En elke afgestudeerde van deze school, elke nadenkende burger die wanhoopt van oorlog en vrede wenst te brengen, moet beginnen met naar binnen te kijken - door zijn eigen houding ten opzichte van de mogelijkheden van vrede, tegenover de Sovjetunie, tegen het verloop van de koude oorlog en naar vrijheid en vrede hier thuis. "
Kunt u zich voorstellen dat een goedgekeurde spreker op het RNC of DNC van dit jaar zou suggereren dat de Amerikaanse houding ten opzichte van Rusland een belangrijk deel van het probleem zou kunnen zijn? Bent u bereid uw volgende donatie aan een van die partijen te besteden? Ik neem het graag aan.
Vrede, Kennedy uitgelegd op een manier die nog niet gehoord is, is perfect mogelijk:
"Ten eerste: Laten we eens kijken naar onze houding ten opzichte van de vrede zelf. Te veel van ons denken dat het onmogelijk is. Teveel vinden het onwerkelijk. Maar dat is een gevaarlijk, defaitistisch geloof. Het leidt tot de conclusie dat oorlog onvermijdelijk is - dat de mensheid is gedoemd - dat we worden gegrepen door krachten die we niet kunnen beheersen. We moeten die opvatting niet accepteren. Onze problemen zijn door de mens gemaakt - daarom kunnen ze door de mens worden opgelost. En de mens kan zo groot zijn als hij wil. Geen enkel probleem van menselijke bestemming gaat de menselijke wezens te boven. De rede en de geest van de mens hebben vaak het ogenschijnlijk onoplosbare opgelost - en we geloven dat ze het opnieuw kunnen doen. Ik heb het niet over het absolute, oneindige concept van vrede en goede wil waarvan sommige fantasieën en fanatici dromen. Ik ontken niet de waarde van hoop en dromen, maar we nodigen alleen maar ontmoediging en ongeloof uit door dat onze enige en onmiddellijke doel te maken. Laten we ons in plaats daarvan richten op een meer praktische, meer haalbare vrede - niet op een plotselinge revolutie in de menselijke natuur maar op een geleidelijke evolutie in menselijke instellingen - op een reeks concrete acties en effectieve overeenkomsten die in het belang van alle betrokkenen zijn. Er is geen enkele, eenvoudige sleutel tot deze vrede - geen grootse of magische formule die door een of twee machten kan worden aangenomen. Echte vrede moet het product zijn van vele naties, de som van vele daden. Het moet dynamisch zijn, niet statisch, veranderen om de uitdaging van elke nieuwe generatie aan te gaan. Want vrede is een proces - een manier om problemen op te lossen. "
Kennedy heeft enkele van de gebruikelijke stromannen ontmaskerd:
"Met zo'n vrede zullen er nog steeds ruzies en tegenstrijdige belangen zijn, zoals er zijn binnen families en naties. Wereldvrede, zoals gemeenschapsvrede, vereist niet dat elke man zijn naaste liefheeft - het vereist alleen dat ze samenleven in wederzijdse tolerantie, en hun geschillen voorleggen aan een rechtvaardige en vreedzame regeling. En de geschiedenis leert ons dat vijandschappen tussen naties, als tussen individuen, niet eeuwig duren. Hoe gerepareerd onze voorkeuren en antipathieën misschien ook lijken, het tij van tijd en gebeurtenissen zal vaak verrassende veranderingen brengen in de relaties tussen naties en buren. Dus laten we volharden. Vrede hoeft niet onuitvoerbaar te zijn en oorlog hoeft niet onvermijdelijk te zijn. Door ons doel duidelijker te definiëren, door het hanteerbaar en minder afgelegen te laten lijken, kunnen we alle mensen helpen het te zien, er de hoop uit te putten en er onweerstaanbaar naartoe te bewegen. '
Kennedy betreurt vervolgens wat hij beschouwt, of beweert te beschouwen, ongegronde Sovjet-paranoia met betrekking tot het VS-imperialisme, Sovjet-kritiek, niet anders dan zijn eigen meer private kritiek op de CIA. Maar hij volgt dit door het rond te draaien op het Amerikaanse publiek:
"Toch is het verdrietig om deze Sovjetverklaringen te lezen - om de omvang van de kloof tussen ons te beseffen. Maar het is ook een waarschuwing - een waarschuwing voor het Amerikaanse volk om niet in dezelfde val te trappen als de Sovjets, niet om alleen een vertekend en wanhopig beeld van de andere kant te zien, niet om conflicten als onvermijdelijk te zien, accommodatie als onmogelijk, en communicatie als niets meer dan een uitwisseling van bedreigingen. Geen overheid of sociaal systeem is zo slecht dat de mensen ervan moeten worden beschouwd dat ze deugd missen. Als Amerikanen vinden we het communisme diep weerzinwekkend als een ontkenning van persoonlijke vrijheid en waardigheid. Maar we kunnen het Russische volk nog steeds begroeten vanwege hun vele successen - in wetenschap en ruimte, in economische en industriële groei, in cultuur en in daden van moed. Onder de vele eigenschappen die de volkeren van onze twee landen gemeen hebben, is er geen sterker dan onze wederzijdse afschuw van oorlog. Bijna uniek onder de grote wereldmachten, we zijn nooit in oorlog met elkaar geweest. En geen enkele natie in de geschiedenis van de strijd heeft ooit meer geleden dan de Sovjet-Unie leed in de loop van de Tweede Wereldoorlog. Ten minste 20 miljoen zijn omgekomen. Ontelbare miljoenen huizen en boerderijen werden verbrand of ontslagen. Een derde deel van het nationale grondgebied, inclusief bijna twee derde van de industriële basis, werd veranderd in een woestenij - een verlies dat overeenkomt met de verwoesting van dit land ten oosten van Chicago. '
Stel je vandaag voor dat je Amerikanen zover probeert te krijgen dat ze het standpunt van een aangewezen vijand zien en dat ze later weer worden uitgenodigd op CNN of MSNBC. Stel je voor dat je zou willen verwijzen naar wie feitelijk de overgrote meerderheid van de winnende Tweede Wereldoorlog heeft gedaan of waarom Rusland goede redenen kan hebben om agressie te vrezen vanuit het westen!
Kennedy keerde terug naar de onzinnige aard van de koude oorlog, toen en nu:
"Vandaag zou de totale oorlog ooit opnieuw moeten uitbreken - hoe dan ook - onze twee landen zouden de primaire doelen worden. Het is een ironisch maar nauwkeurig feit dat de twee sterkste krachten de twee zijn in het grootste gevaar van verwoesting. Alles wat we hebben gebouwd, alles waar we voor hebben gewerkt, zou in de eerste 24-uren worden vernietigd. En zelfs in de koude oorlog, die voor zoveel naties lasten en gevaren met zich meebrengt, inclusief de naaste bondgenoten van deze natie, dragen onze twee landen de zwaarste lasten. Want we besteden allebei enorme sommen geld aan wapens die beter toegewijd kunnen zijn aan het bestrijden van onwetendheid, armoede en ziekte. We zitten allebei in een vicieuze en gevaarlijke cyclus waarin wantrouwen aan de ene kant argwaan wekt aan de andere kant, en nieuwe wapens tegenwapens opleveren. Kortom, zowel de Verenigde Staten als hun bondgenoten, en de Sovjetunie en zijn bondgenoten, hebben een wederzijds diepe interesse in een rechtvaardige en oprechte vrede en in het stoppen van de wapenwedloop. Overeenkomsten hiertoe zijn in het belang van zowel de Sovjetunie als de onze - en zelfs de meest vijandige naties kunnen erop rekenen om die verdragsverplichtingen te aanvaarden en te handhaven, en alleen die verdragsverplichtingen die in hun eigen belang zijn. '
Kennedy dringt er vervolgens, schandalig door de normen van sommigen, op aan dat de Verenigde Staten andere naties tolereren die hun eigen visies nastreven:
"Laten we dus niet blind zijn voor onze verschillen, maar laten we ook de aandacht vestigen op onze gemeenschappelijke belangen en op de middelen waarmee die verschillen kunnen worden opgelost. En als we nu onze verschillen niet kunnen beëindigen, kunnen we tenminste helpen de wereld veilig te stellen voor diversiteit. Want in de uiteindelijke analyse is onze meest elementaire gemeenschappelijke link dat we allemaal op deze kleine planeet wonen. We ademen allemaal dezelfde lucht in. We koesteren allemaal de toekomst van onze kinderen. En we zijn allemaal sterfelijk. "
Kennedy onthult de koude oorlog, in plaats van de Russen, als de vijand:
"Laten we opnieuw onze houding ten opzichte van de koude oorlog opnieuw bekijken, waarbij we onthouden dat we niet betrokken zijn bij een debat, om discussiepunten te verzamelen. We verspreiden hier niet de schuld of wijzen de vinger van het oordeel. We moeten omgaan met de wereld zoals die is, en niet zoals het zou zijn geweest als de geschiedenis van de laatste 18-jaren anders was geweest. We moeten daarom volharden in het streven naar vrede, in de hoop dat constructieve veranderingen binnen het communistische blok oplossingen binnen ons bereik kunnen brengen die nu buiten ons lijken. We moeten onze zaken op zo'n manier uitvoeren dat het in het belang van de communisten komt om een echte vrede te bereiken. Bovenal moeten nucleaire machten, terwijl ze onze eigen vitale belangen verdedigen, die confrontaties afwenden die een tegenstander tot de keuze van ofwel een vernederende terugtocht ofwel een nucleaire oorlog brengen. Zo'n koers aannemen in het nucleaire tijdperk zou alleen het bewijs zijn van het bankroet van ons beleid - of van een collectieve doodswens voor de wereld. '
Volgens de definitie van Kennedy streeft de Amerikaanse regering naar een doodswens voor de wereld, net als vier jaar later door de definitie van Martin Luther King, is de Amerikaanse regering nu 'geestelijk dood'. Wat niet wil zeggen dat er niets van Kennedy's toespraak en het werk dat erop volgde in de vijf maanden voordat hij werd vermoord door Amerikaanse militaristen. Kennedy stelde in de toespraak de oprichting voor van een hotline tussen de twee regeringen. Hij stelde een verbod voor op het testen van kernwapens en kondigde de unilaterale stopzetting van kernproeven door de VS in de atmosfeer aan. Dit leidde tot een verdrag dat nucleaire testen verbood behalve ondergronds. En dat leidde, zoals Kennedy bedoelde, tot grotere samenwerking en grotere ontwapeningsverdragen.
Deze toespraak leidde ook tot op zekere hoogte moeilijk te meten tot grotere weerstand van de VS tegen het lanceren van nieuwe oorlogen. Moge het dienen om te inspireren een beweging om de afschaffing van oorlog tot de realiteit te brengen.
30 Reacties
Bedankt voor het plaatsen hiervan en je nauwkeurige opmerkingen. Ik ben de theaterdirecteur van March For Our Lives 2016 in Philadelphia.
Het ideaal en idee van vrede is niet passé... we moeten het uitspreken en de waarheid van vrede omarmen. We staan niet alleen in deze gedachten. We hoeven alleen maar samen te komen en erover te praten... in kleine en grote groepen... in vrede over vrede voor vrede.
dank je
j. Patrick Doyle
Het is een mooie toespraak, dat klopt. Kennedy was altijd al een fervent anticommunist. En dat gold nog steeds toen hij president werd. Of dat in 1963 nog steeds gold, is voer voor discussie. Misschien had hij echt een openbaring. Als hij in 1963 niet nog steeds een fervent anticommunist was, als hij zich realistischer opstelde over oorlog, kernwapens en andere, dan zou dat een reden kunnen zijn waarom hij werd vermoord. We zullen nooit weten of dat zo is of niet.
Kennedy had gelijk over de collectieve doodswens, waaraan Amerikanen tegenwoordig een chronisch en terminaal geval lijken te hebben.
Ik ben het eens met Lucymarie Ruth, een prachtige toespraak van president Kennedy om onwetendheid te bestrijden. Dankjewel worldbeyondwar.org voor het brengen van een vredesperspectief naar de verkiezingen van 2016. Ik kijk ernaar uit jullie conferentie in september bij te wonen en zal dit op Facebook en Twitter plaatsen... Blijf op koers!
Bobby Kennedy benadrukte in een interview, tijdens zijn presidentsverkiezingen na de moord op zijn broer, dat JFK nooit zou toestaan dat de Vietnamezen de koloniale machten uit hun land zouden verdrijven. Bobby citeerde de dominotheorie ter rechtvaardiging. JFK's woorden klinken dus inderdaad goed, maar zijn daden zouden, zoals men zegt, luider hebben geklonken dan zijn woorden.
Ja, we weten nu veel meer dan toen hij sprak. Voor een uitgebreid perspectief op de reden waarom hij werd vermoord, lees het verbazingwekkend gedocumenteerde boek van James Douglass, "JFK and the Unspeakable".
Lucymarie Ruth,
Laat mij u het volgende vragen: zou een radicale anticommunist het volgende hebben gedaan:
1. Schrijf de minister van Buitenlandse Zaken, John Foster Dulles, een brief met zevenenveertig specifieke vragen over de doelstellingen van de VS in Vietnam. Vraag bijvoorbeeld hoe een militaire oplossing (inclusief het gebruik van atoomwapens) daadwerkelijk haalbaar zou kunnen zijn (als senator, in 1953)?
2. De Algerijnse onafhankelijkheid verdedigen op de vloer van de Senaat (1957), tegen de overgrote meerderheid van de Amerikaanse politieke opinie in en tot afkeuring van zelfs de bekende “progressieve” Adlai Stevenson?
3. Hoe verdedig je de onafhankelijkheid van Patrice Lumumba en Congan tegen westerse (Europees-Amerikaanse) belangen die elke dergelijke beweging als communistisch geïnspireerd wilden afschilderen?
4. Steun Sukarno in Indonesië, een andere onafhankelijke nationalistische leider die beschuldigd wordt van communistische banden, en werk samen met Dag Hammarskjöld, niet alleen aan de Congo, maar ook aan de situatie in Indonesië?
5. De voorwaarde stellen dat er geen Amerikaanse troepen betrokken zouden worden bij wat hij dacht dat een Cubaans initiatief was om het eiland (de Varkensbaai) terug te veroveren, en daaraan vasthouden, zelfs als de invasie een ramp bleek te zijn?
6. Weigeren het conflict in Laos te amerikaniseren en aandringen op een neutrale oplossing?
7. Weigerde, tenminste 9 keer alleen al in 1961, om grondtroepen naar Vietnam te sturen en stond, bijna als enige, op dat standpunt tijdens een twee weken durend debat met adviseurs in november 1961?
8. Dit zou moeten worden opgevolgd met een plan dat in 1962 begon en in mei 1963 op papier werd gezet, om zelfs de adviseurs die hij had gestuurd terug te trekken?
9. Generaal Lucius Clay opdracht geven zijn tanks tijdens de Berlijnse crisis terug te trekken van de grens in Berlijn?
10. Gebruikmaken van een achterdeurtje met zowel Chroesjtsjov als zijn adviseurs om tijdens en na de rakettencrisis het leger, de CIA en zelfs zijn eigen adviseurs te omzeilen, en wederom de enige persoon van de groep zijn (zoals blijkt uit de opgenomen sessies) die consequent weerstand heeft geboden aan een grootschalig bombardement en een invasie van het eiland?
11. Een soortgelijk achterkanaal gebruiken om de spanningen te verminderen en de diplomatieke betrekkingen met Castro in 1963 te heropenen?
Stel uzelf dan de volgende vraag: zou iemand als Richard Nixon, de man die zijn carrière maakte van het verspreiden van ideologie, de man die Alger Hiss erin luisde, de man die onder Eisenhower een van de architecten was van de CIA-plannen voor een invasie op Cuba, hetzelfde hebben gedaan?
Natuurlijk kun je wijzen op enkele van JFK's meer sabelgekletter, "draag elke last"-toespraken. Maar waarom zouden we het niet ook hebben over de JFK die deze uitspraken deed:
"De Afro-Aziatische revolutie van het nationalisme, de opstand tegen het kolonialisme, de vastberadenheid van mensen om hun nationale lot te bepalen... naar mijn mening heeft het tragische onvermogen van zowel Republikeinse als Democratische regeringen sinds de Tweede Wereldoorlog om de aard van deze revolutie te begrijpen, en de mogelijkheden ervan voor goed en kwaad, vandaag de dag een bittere oogst opgeleverd - en het is rechtens en noodzakelijkerwijs een belangrijk campagnethema voor het buitenlands beleid dat niets te maken heeft met anticommunisme." - uit een toespraak gehouden tijdens de Stevenson-campagne, 1956)
“We moeten onder ogen zien dat de Verenigde Staten noch almachtig noch alwetend zijn, dat we slechts 6% van de wereldbevolking uitmaken, dat we onze wil niet kunnen opleggen aan de overige 94% van de mensheid, dat we niet elk onrecht kunnen rechtzetten of elke tegenslag kunnen terugdraaien, en dat er daarom geen Amerikaanse oplossing kan zijn voor elk wereldprobleem.” – uit een toespraak aan de Universiteit van Washington, Seattle, 16 november 1961
Degenen die een vreedzame revolutie onmogelijk maken, zullen een gewelddadige revolutie onvermijdelijk maken. – John F. Kennedy, uit een toespraak ter gelegenheid van de eerste verjaardag van de Alliance for Progress, 13 maart 1962.
Het grootste deel van deze revisionistische onzin over JFK, de "harde anticommunist", is gebaseerd op enkele van zijn publieke uitspraken, die hij deed omdat hij zich constant bewust was van het klimaat waarin hij moest opereren. Maar laat me dit vragen: Obama deed veel campagneverklaringen die niet werden waargemaakt door zijn daden tijdens zijn ambtstermijn. Hoe zou u zijn presidentschap beoordelen, op basis van wat hij zei of op basis van wat hij heeft gedaan?
Ik raad u aan de volgende boeken te lezen om een beter beeld te krijgen van JFK's buitenlandse beleid:
1. Richard Mahoney, Beproeving in Afrika
2. Philip E. Muehlenbeck, Wedden op de Afrikanen
3. Robert Rakove, Kennedy, Johnson en de niet-gebonden wereld
4. Greg Poulgrain, De Incubus van Interventie
5. John Newman, JFK en Vietnam
6. James Blight, Virtual JFK: Vietnam als Kennedy had geleefd
7. Gordon Goldstein, Lessen in rampen
8. David Talbot, Het schaakbord van de duivel
9. James Douglass, JFK en het onuitsprekelijke
10. De eerste vier hoofdstukken en de laatste twee hoofdstukken van James DiEugenio's Destiny Betrayed.
Als u uw huiswerk doet, zult u zien dat de toespraak van de American University niet zozeer een verrassing is, en ook niet zozeer een ‘keerpunt’, maar meer een logische evolutie in de koers die JFK had ingezet.
PS Ik ben het eens met Davids inschatting dat de toespraak "het meest afwijkt van wat iemand dit jaar op de Republikeinse of Democratische nationale conventie zal zeggen". Ik ben zelfs van mening dat dit "afwijken" Kennedy in het algemeen typeert. Het is moeilijk om onder de bewoners van het Witte Huis vergelijkbare houdingen en gedragingen te vinden, althans niet in de afgelopen 75 jaar.
PPS In mijn haast heb ik de titel van (1) afgekort; het is eigenlijk “JFK: Beproeving in Afrika.”
Geweldig antwoord!
Als politiek, en met name revolutionaire politiek, gebaseerd moet zijn op sociale analyse, zou het waarschijnlijk zeer leerzaam zijn om de premissen van Kennedy in deze toespraak te onderzoeken – twee daarvan, zijn Ierse afkomst en zijn katholicisme – om zo de aandacht te vestigen op de wortels van onze 'doodswens', die ik terugvind in onze Germaanse culturele voorouders. Hans-Peter Hasenfratz betoogt in een korte, niet-academische monografie (opzichtig uitgegeven in het Engels als Barbarian Rites) dat de Duitse democratie, zij het met slavernij, zo'n duizend jaar geleden plaatsmaakte voor een zelfdestructieve, wereldverkrachtende cultuur die ik een ideologie zou noemen, waarbij perceptie werd vervangen door fantasie. Dit zal ik symboliseren in zijn opmerking, als filoloog gespecialiseerd in religieuze geschiedenis, dat een Germaanse jongeman uit die tijd meer aanzien genoot onder familie en vrienden door ruzie te maken met zijn beste vriend dan door iets constructiefs te doen, zoals bijvoorbeeld haver planten of een boot bouwen. Blijkbaar bracht de botsing met het christendom, met zijn eigen ambivalentie ten opzichte van solidariteit en geweld, het slechtste in de Germaanse cultuur naar boven en onderdrukte het beste. Wat was het beste: het woord 'ding' is een Noorse, oftewel Germaanse, term voor een dorpsvergadering. De fundamentele conditio sine qua non in de filosofie, en daarmee ook in de ethiek en dus in het recht, is dat de Ander in staat is om met mij in debat te gaan. Ik en wie dan ook, wij hebben dit ding. Hoe erg we elkaar ook beledigd hebben.
Overigens dacht ik dat Frankrijk al in 1963 over kernwapens beschikte.
We kunnen hem ook bedanken voor de prachtige Amerikaanse oorlog in Vietnam!
Nee! Dat was LBJ. JFK beperkte de Amerikaanse betrokkenheid tot een klein aantal mensen en was van plan zich terug te trekken. Zie het bovengenoemde boek van Douglass voor een beter begrip.
Het was veel ingewikkelder dan dat. Truman escorteerde de Franse herinvasievloot in 1945. Ike voorkwam de herenigingsverkiezingen en stelde honderden Amerikaanse militaire adviseurs aan. JFK vergrootte het aantal "adviseurs" tot de omvang van een infanteriedivisie, maar dan zonder de zware wapens, maar deze laatsten waren wel in de buurt op schepen van de Amerikaanse marine en bases van de USAF. LBJ en Nixon breidden de oorlog aanzienlijk uit.
We kunnen nog verder teruggaan in de tijd als het gaat om het Amerikaanse kolonialisme in Azië en het Pacifisch gebied.
Ik geloof dat JFK ten tijde van die toespraak een zeer realist was. Ik geloof ook dat dit een enorm krachtig artikel van World Without War is dat door alle politieke leiders gelezen zou moeten worden, vooral door degenen die in de VS strijden om het presidentschap.
Turkije was al NAVO-lid en grensde aan de Sovjet-Unie. Turkije deelt een grens met Georgië en Armenië; direct daarachter ligt Rusland zelf.
Een door de overheid gesponsorde revolutie is geen staatsgreep.
Je hebt duidelijk de Kool-Aid gedronken die Kennedy als een soort heilige martelaar zou doen lijken. In zijn korte ambtsperiode waren zijn agressieve overtuigingen overduidelijk, met de voortdurende wapenwedloop van Ike tot de verschillende 'zachte' invasies van Zuid- en Midden-Amerika die de weg vrijmaakten voor wrede regimes die voortduurden via Reagan, enzovoort. Laten we het ongelooflijke geweld niet vergeten dat hij in Zuid-Vietnam hielp vestigen; twee belangrijke, voorheen geheime documenten, NSAM 263 en NSAM 273, getuigen ervan dat hij er niet voor terugdeinsde een bredere oorlog in Vietnam te beginnen. Laten we een man niet beoordelen op zijn lieve en schijnbaar zielvolle woorden, maar aan zijn daden zul je hem herkennen. Ik raad je aan om je nog wat meer wetenschappelijk te verdiepen voordat je de lof zingt van een man die net zo'n oorlogszuchtige en rechtsgeoriënteerde man was als de mensen die er nu zijn...
Ik ben het 100% met je eens. Toespraken worden gebruikt om het publiek voor de gek te houden en reputaties op te poetsen. Daden, en vooral bommen en kogels, tellen veel zwaarder dan woorden, vooral voor degenen die het slachtoffer worden.
Ike deed meer om het permanente militair-industriële complex te vestigen dan alle andere presidenten bij elkaar. Hij wist wat er gaande was, want de eerste versie van zijn beroemde toespraak werd gehouden in het voorjaar van 1953, vlak voor het begin van zijn eerste ambtstermijn.
Een wereld zonder kernwapens
Door GEORGE P. SHULTZ, WILLIAM J. PERRY, HENRY A. KISSINGER en SAM NUNN
Bijgewerkt op 4 januari 2007 om 12:01 uur ET
Kernwapens vormen tegenwoordig enorme gevaren, maar bieden ook een historische kans. Het Amerikaanse leiderschap zal de wereld naar de volgende fase moeten leiden – naar een solide consensus om wereldwijd de afhankelijkheid van kernwapens te verminderen als een essentiële bijdrage aan het voorkomen van de verspreiding ervan in potentieel gevaarlijke handen, en uiteindelijk een einde te maken aan hun wereldwijde bedreiging.
Kernwapens waren essentieel voor het handhaven van de internationale veiligheid tijdens de Koude Oorlog, omdat ze een afschrikmiddel vormden. Het einde van de Koude Oorlog maakte de doctrine van wederzijdse Sovjet-Amerikaanse afschrikking overbodig. Afschrikking blijft een relevante overweging voor veel staten met betrekking tot dreigingen van andere staten. De afhankelijkheid van kernwapens voor dit doel wordt echter steeds gevaarlijker en steeds minder effectief.
De recente kernproef van Noord-Korea en de weigering van Iran om zijn programma voor uraniumverrijking te stoppen – mogelijk tot wapenkwaliteit – onderstrepen het feit dat de wereld zich aan de vooravond van een nieuw en gevaarlijk nucleair tijdperk bevindt. Het meest alarmerend is dat de kans toeneemt dat niet-statelijke terroristen kernwapens in handen krijgen. In de huidige oorlog die door terroristen tegen de wereldorde wordt gevoerd, zijn kernwapens het ultieme middel tot massavernietiging. Bovendien vallen niet-statelijke terroristische groeperingen met kernwapens conceptueel buiten de grenzen van een afschrikkingsstrategie en vormen ze lastige nieuwe veiligheidsrisico's.
-- ADVERTENTIE --
Afgezien van de terroristische dreiging zullen de VS, tenzij er dringend nieuwe maatregelen worden genomen, binnenkort gedwongen worden een nieuw nucleair tijdperk in te gaan dat precairder, psychologisch desoriënterender en economisch zelfs nog duurder zal zijn dan de afschrikking van de Koude Oorlog. Het is verre van zeker dat we de oude Sovjet-Amerikaanse "wederzijds verzekerde vernietiging" met succes kunnen repliceren met een toenemend aantal potentiële nucleaire vijanden wereldwijd zonder het risico op kernwapengebruik dramatisch te vergroten. Nieuwe nucleaire staten hebben niet het voordeel van jarenlange stapsgewijze veiligheidsmaatregelen die tijdens de Koude Oorlog van kracht zijn geworden om nucleaire ongelukken, verkeerde inschattingen of ongeoorloofde lanceringen te voorkomen. De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie hebben geleerd van fouten die niet zo fataal waren. Beide landen hebben er alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat er tijdens de Koude Oorlog geen kernwapens werden gebruikt, opzettelijk of per ongeluk. Zullen nieuwe nucleaire landen en de wereld de komende 50 jaar net zoveel geluk hebben als wij tijdens de Koude Oorlog?
* * *
Leiders hebben dit probleem al eerder aangekaart. In zijn toespraak "Atoms for Peace" tot de Verenigde Naties in 1953 beloofde Dwight D. Eisenhower Amerika's "vastberadenheid om het angstaanjagende atomaire dilemma te helpen oplossen – om zich met hart en ziel in te zetten voor het vinden van een manier waarop de wonderbaarlijke vindingrijkheid van de mens niet aan zijn dood, maar aan zijn leven gewijd zal worden." John F. Kennedy, die de impasse rond nucleaire ontwapening wilde doorbreken, zei: "De wereld was niet bedoeld als een gevangenis waarin de mens zijn executie afwacht."
Rajiv Gandhi, die de Algemene Vergadering van de VN toesprak op 9 juni 1988, deed een oproep: "Een kernoorlog zal niet de dood van honderd miljoen mensen betekenen. Of zelfs maar duizend miljoen. Het zal de uitsterving van vierduizend miljoen betekenen: het einde van het leven zoals we dat kennen op onze planeet aarde. Wij komen naar de Verenigde Naties om uw steun te vragen. Wij vragen uw steun om een einde te maken aan deze waanzin."
Ronald Reagan riep op tot de afschaffing van "alle kernwapens", die hij beschouwde als "volkomen irrationeel, volkomen onmenselijk, nergens goed voor behalve om te doden, mogelijk vernietigend voor het leven op aarde en de beschaving". Michail Gorbatsjov deelde deze visie, die ook door eerdere Amerikaanse presidenten was verwoord.
Hoewel Reagan en Gorbatsjov er in Reykjavik niet in slaagden om een akkoord te bereiken over de afschaffing van alle kernwapens, slaagden ze er wel in de wapenwedloop op zijn kop te zetten. Ze zetten stappen in gang die leidden tot een aanzienlijke vermindering van de inzet van kernwapens met een lange en middellange afstand, waaronder de eliminatie van een hele klasse van gevaarlijke raketten.
Wat is er nodig om de visie van Reagan en Gorbatsjov nieuw leven in te blazen? Kan er een wereldwijde consensus worden bereikt die een reeks praktische stappen definieert die leiden tot een aanzienlijke vermindering van het nucleaire gevaar? Er is een dringende noodzaak om de uitdaging die deze twee vragen oproepen, aan te pakken.
Het Non-Proliferatieverdrag (NPV) voorzag in het einde van alle kernwapens. Het bepaalt (a) dat staten die in 1967 nog geen kernwapens bezaten, ermee instemmen deze niet te verkrijgen, en (b) dat staten die ze wel bezitten, ermee instemmen zich na verloop van tijd van deze wapens te ontdoen. Elke president van beide partijen sinds Richard Nixon heeft deze verdragsverplichtingen herbevestigd, maar staten zonder kernwapens zijn steeds sceptischer geworden over de oprechtheid van de kernmachten.
Er worden krachtige non-proliferatie-inspanningen geleverd. Het Cooperative Threat Reduction-programma, het Global Threat Reduction Initiative, het Proliferation Security Initiative en de Aanvullende Protocollen zijn innovatieve benaderingen die krachtige nieuwe instrumenten bieden voor het detecteren van activiteiten die het Non-Proliferation Proliferation Protocol schenden en de wereldveiligheid in gevaar brengen. Ze verdienen volledige implementatie. De onderhandelingen over de proliferatie van kernwapens door Noord-Korea en Iran, waaraan alle permanente leden van de Veiligheidsraad plus Duitsland en Japan deelnemen, zijn van cruciaal belang. Deze moeten energiek worden voortgezet.
Maar op zichzelf zijn deze stappen niet afdoende om het gevaar te bestrijden. Reagan en secretaris-generaal Gorbatsjov streefden er tijdens hun ontmoeting in Reykjavik twintig jaar geleden naar om meer te bereiken: de volledige afschaffing van kernwapens. Hun visie schokte experts in de doctrine van nucleaire afschrikking, maar wakkerde wereldwijd de hoop aan. De leiders van de twee landen met de grootste kernwapenarsenalen bespraken de afschaffing van hun krachtigste wapens.
* * *
Wat moet er gebeuren? Kunnen de beloften van het NPT en de mogelijkheden die in Reykjavik worden gevisualiseerd, worden gerealiseerd? Wij zijn van mening dat de Verenigde Staten een grote inspanning moeten leveren om via concrete stappen tot een positief antwoord te komen.
Allereerst is er intensieve samenwerking met leiders van de landen die kernwapens bezitten nodig om het doel van een wereld zonder kernwapens om te zetten in een gezamenlijke onderneming. Zo'n gezamenlijke onderneming, die veranderingen in de opstelling van de landen die kernwapens bezitten met zich meebrengt, zou de reeds gaande inspanningen om de opkomst van een Noord-Korea en Iran met kernwapens te voorkomen, extra kracht bijzetten.
Het programma waarover overeenstemming moet worden bereikt, zou bestaan uit een reeks overeengekomen en dringende stappen die de basis zouden leggen voor een wereld zonder nucleaire dreiging. Deze stappen zouden onder meer het volgende omvatten:
Het veranderen van de Koude Oorlog-houding ten aanzien van geplaatste kernwapens om de waarschuwingstijd te verlengen en daarmee het gevaar van een onbedoeld of ongeoorloofd gebruik van een kernwapen te verminderen.
De omvang van de kernwapens in alle staten die erover beschikken, moet aanzienlijk worden verkleind.
Het elimineren van kernwapens met een kort bereik die voorwaarts geplaatst kunnen worden.
Er moet een tweepartijenproces met de Senaat worden gestart, waarbij afspraken worden gemaakt om het vertrouwen te vergroten en te zorgen voor periodieke evaluatie, om te komen tot ratificatie van het Verdrag voor een algeheel verbod op kernproeven. Hierbij moet gebruik worden gemaakt van recente technische ontwikkelingen en moet worden gewerkt aan ratificatie door andere belangrijke staten.
Het waarborgen van de hoogst mogelijke veiligheidsnormen voor alle wapenvoorraden, voor wapens bruikbaar plutonium en hoogverrijkt uranium overal ter wereld.
Het verkrijgen van controle over het uraniumverrijkingsproces, gecombineerd met de garantie dat uranium voor kernreactoren tegen een redelijke prijs kan worden verkregen, eerst van de Nuclear Suppliers Group en vervolgens van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) of andere gecontroleerde internationale reserves. Ook zullen proliferatieproblemen die ontstaan door verbruikte splijtstof van reactoren die elektriciteit opwekken, moeten worden aangepakt.
De productie van splijtbaar materiaal voor wapens moet wereldwijd worden stopgezet; het gebruik van hoogverrijkt uranium in de civiele handel moet geleidelijk worden afgeschaft en uranium dat voor wapens kan worden gebruikt, moet worden verwijderd uit onderzoeksfaciliteiten over de hele wereld. Daarnaast moeten de materialen veilig worden gemaakt.
We moeten onze inspanningen verdubbelen om regionale confrontaties en conflicten op te lossen die leiden tot de opkomst van nieuwe kernmachten.
Om het doel van een wereld zonder kernwapens te bereiken, zijn er ook effectieve maatregelen nodig om elk nucleair-gerelateerd gedrag dat een potentiële bedreiging vormt voor de veiligheid van een staat of bevolking, te verhinderen of tegen te gaan.
Het bevestigen van de visie op een wereld zonder kernwapens en praktische maatregelen om dat doel te bereiken, zou een gedurfd initiatief zijn, en worden gezien als, dat strookt met Amerika's morele erfgoed. Deze inspanning zou een zeer positieve impact kunnen hebben op de veiligheid van toekomstige generaties. Zonder de gedurfde visie zullen de acties niet als eerlijk of urgent worden ervaren. Zonder de acties zal de visie niet als realistisch of mogelijk worden gezien.
Wij ondersteunen het streven naar een wereld zonder kernwapens en werken energiek aan de acties die nodig zijn om dat doel te bereiken, te beginnen met de hierboven beschreven maatregelen.
De heer Shultz, een vooraanstaand fellow bij de Hoover Institution in Stanford, was minister van Buitenlandse Zaken van 1982 tot 1989. De heer Perry was minister van Defensie van 1994 tot 1997. De heer Kissinger, voorzitter van Kissinger Associates, was minister van Buitenlandse Zaken van 1973 tot 1977. De heer Nunn is voormalig voorzitter van de Senaatscommissie voor Defensie.
In Hoover werd een conferentie georganiseerd door de heren Shultz en Sidney D. Drell om de visie die Reagan en Gorbatsjov naar Reykjavik brachten te heroverwegen. Naast de heren Shultz en Drell onderschreven ook de volgende deelnemers de visie in deze verklaring: Martin Anderson, Steve Andreasen, Michael Armacost, William Crowe, James Goodby, Thomas Graham jr., Thomas Henriksen, David Holloway, Max Kampelman, Jack Matlock, John McLaughlin, Don Oberdorfer, Rozanne Ridgway, Henry Rowen, Roald Sagdeev en Abraham Sofaer.
Als ik naar deze toespraak luister, vraag ik me af in hoeverre de wapenfabrikanten betrokken waren bij zijn dood.
Geweldige toespraak. Ik zou zeggen dat Eisenhowers waarschuwing voor de gevaren van het militair-industrieel complex ook de moeite waard is.
Wanneer zullen we eindelijk leren dat geweld meer geweld oproept en dat we, om deze oorlogscyclus te doorbreken, een manier moeten vinden om de financiële winstbejag van politici (Republikeinen en Democraten) die ons al jarenlang in deze puinhoop hebben geleid (en voorgelogen) tegen te gaan?
Bedankt voor je essay en de herinnering aan deze toespraak. Het is doorgaans gemakkelijker om presidentiële toespraken te interpreteren door het filter van iemands eigen agenda's en vooroordelen. Het is veel moeilijker om de ware intentie en het doel ervan af te leiden. Men moet er altijd van uitgaan dat er rekening wordt gehouden met de context van tijd en plaats, hoe de toespraken bedoeld waren om de kiezers te bereiken, welke onuitgesproken agenda's ze zouden kunnen bevorderen of tegenwerken, enz. Niettemin zijn woorden, puur op hun waarde geschat, belangrijk, en woorden die in het openbaar worden uitgesproken door de leider van de Verenigde Staten hebben een enorm potentieel. Een president is geen koning of dictator, maar zijn openbare toespraken hebben een enorme invloed en inspiratie. Ik kan geen andere toespraak van een politicus bedenken die zoveel hoop en inspiratie heeft geboden, terwijl hij tegelijkertijd zo intellectueel sterk, pragmatisch en doordacht is, tot de harten en geesten van mensen overal ter wereld, toen en nu. Martin Luther King was de enige andere publieke figuur die ik ken die dit zo meesterlijk kon doen. En ze waren het beiden eens over de spirituele én pragmatische noodzaak van vrede. We hebben ze nu meer dan ooit nodig. In de moderne tijd is alleen Dennis Kucinich er ooit in de buurt gekomen. Dank je wel, David, voor alles wat je doet om dit concept gaande te houden.
We moeten deze boodschap vandaag allemaal in gedachten houden. Dankjewel!
We moeten volharden in het streven naar vrede. Oorlog is niet onvermijdelijk. – JFK
Ik herinner me deze toespraak niet. Ik wou dat ik het wel had geweten en dat dit een belangrijk doel van ons land was geworden. Veel te veel mensen in dit land hebben geen echt beeld van een wereld zonder oorlog als gevolg van vrede. Hoe mooi is de gedachte aan een wereld met constante vrede, waarin elk land eraan werkt om elk lid succesvol te maken en bijdraagt aan de gelijkheid van iedereen.
Moeilijk te geloven dat we zo ver achteruit zijn gegaan sinds Kennedys toespraak. Het moet als een wake-upcall worden beschouwd.
Wij, de ondergetekenden, zijn Russen die in de VS wonen en werken. We hebben met toenemende bezorgdheid toegekeken hoe het huidige beleid van de VS en de NAVO ons op een uiterst gevaarlijke botsingskoers met de Russische Federatie en China heeft gebracht. Veel gerespecteerde, patriottische Amerikanen, zoals Paul Craig Roberts, Stephen Cohen, Philip Giraldi, Ray McGovern en vele anderen, hebben gewaarschuwd voor een dreigende Derde Wereldoorlog. Maar hun stemmen zijn vrijwel verloren gegaan in het lawaai van de massamedia, die vol staan met misleidende en onjuiste verhalen die de Russische economie afschilderen als een puinhoop en het Russische leger als zwak – allemaal gebaseerd op geen enkel bewijs. Maar wij – die zowel de Russische geschiedenis als de huidige staat van de Russische samenleving en het Russische leger kennen – kunnen deze leugens niet slikken. We voelen nu dat het onze plicht is, als Russen die in de VS wonen, om het Amerikaanse volk te waarschuwen dat ze worden voorgelogen en hen de waarheid te vertellen. En de waarheid is simpelweg deze:
Als er een oorlog komt met Rusland, dan de Verenigde Staten
zal zeker worden vernietigd, en de meesten van ons zullen dood worden.
Laten we even een stap terug doen en de gebeurtenissen in een historische context plaatsen. Rusland heeft… Lees MEER……. http://cluborlov.blogspot.ca/2016/05/a-russian-warning.html
Geweldige video, maar is er een manier om ondertiteling toe te voegen? Ik weet dat delen van de toespraak in het artikel staan, maar niet in de juiste volgorde.
Van zijn aanvankelijke weigering om de anti-Castro Cubaanse invasie met de USAF in de Varkensbaai in april 1961 te redden, tot zijn weigering om in augustus 1961 betrokken te raken bij een oorlog om Berlijn, tot zijn onderhandelde regeling over Laos (geen oorlog), tot zijn weigering op 11 november 22 (!) om Amerikaanse gevechtstroepen naar Vietnam te sturen, tot zijn aanpak van de Cubacrisis, tot zijn aandringen (en politieke vaardigheden) om het Verdrag over een verbod op kernproeven te laten ratificeren, tot zijn besluit in oktober 61 om te beginnen met de terugtrekking van alle Amerikaanse troepen uit Vietnam - een terugtrekking die in 1963 voltooid moest zijn - dit alles toont een toewijding om oorlog te vermijden en zeker om escalerende situaties te vermijden waarin oorlog onvermijdelijk werd.
JFK deed als president alles wat hij kon om oorlog te voorkomen. Hij deed veel meer dan welke andere president dan ook, voor of na hem, om oorlog te voorkomen. Hij had oorlog van dichtbij meegemaakt en kende de verschrikkingen ervan.
Zijn standpunten maakten de oorlogsmachinerie in dit land zo woedend dat ze hem de das omdeden. En geen enkele president heeft sindsdien de moed gehad om zo'n krachtig standpunt in te nemen om oorlog te voorkomen.
Kennedy's preek is een moralistische preek vanuit het standpunt van de kerkpreekstoel. Heeft hij het ergens over de enorme winsten voor de wapenfabrikanten!!?, de fundamentele reden waarom er een vijand, de USSR, moest worden gecreëerd om geld in die kloof te kunnen blijven pompen. De USSR werd gekozen vanwege haar werk om het communisme te vestigen – door de maatschappij te bevelen de mensen erin te troosten. Dit is een constante bedreiging voor onze eigenaren, onze profiteurs. Normaha@pacbell.net
Kennedy's preek is een moralistische preek vanuit het standpunt van de kerkpreekstoel. Heeft hij het ergens over de enorme winsten voor de wapenfabrikanten!!?, de fundamentele reden waarom er een vijand, de USSR, moest worden gecreëerd om geld in die kloof te kunnen blijven pompen. De USSR werd gekozen vanwege haar werk om het communisme te vestigen – door de maatschappij te bevelen de mensen erin te troosten. Dit is een constante bedreiging voor onze eigenaren, onze profiteurs.