پایان دادن به همه جنگ ها به معنای بستن تمام پایگاه های نظامی است. یک نقطه شروع واضح، پایگاه‌هایی است که توسط کشورهای خارج از مرزهایشان نگهداری می‌شوند. از بین این پایگاه‌های نظامی خارجی، اکثر آنها متعلق به یک کشور، ایالات متحده، هستند، اما چندین کشور دیگر نیز چنین پایگاه‌هایی دارند. World BEYOND War در سطح جهانی برای جلوگیری از ایجاد و گسترش همه پایگاه ها و بستن امکانات موجود تلاش می کند. درگیر شدن، امضاء وعده صلح ما یا تماس ما.

در اینجا گزارش‌هایی از «روزهای جهانی اقدام برای بستن پایگاه‌ها» در تاریخ ۲۱ تا ۲۳ فوریه ۲۰۲۶ برگزار شد. 

روز جهانی آموزش برای بستن پایگاه‌ها برگزار شد اکتبر 4، 2025.

روز جهانی اقدام رسانه‌ای برای بستن پایگاه‌ها برگزار شد ژوئیه 14، 2025.

در اینجا گزارش‌هایی از روز جهانی اقدام برای بستن پایگاه‌ها در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ برگزار شد. 

دیدن ویدیوها از World BEYOND Warکنفرانس سالانه در سال 2024 در مورد پایه های پایانی: #NOWAR2024.

نقشه ها

امپراتوری های نظامی

از پایگاه داده و نقشه های ما برای مشاهده پایگاه های خارجی در یک کره زمین دیدن کنید.

نقشهبرداری نظامیگری

از مجموعه نقشه های ما در مورد همه چیزهای نظامی دیدن کنید.

کمپین های در حال اجرا

کمپین هایی که موفق شدند

منابع برای بستن همه پایه ها

در اینجا یک نمایش اسلاید ارائه شده است (پاورپوینت). همچنین می‌توانیم بنا به درخواست، آن را در Canva با شما به اشتراک بگذاریم. برای دیدن یادداشت‌ها حتماً از حالت ارائه‌دهنده استفاده کنید. می‌توانید اطلاعات مربوط به پایگاه(های) محلی خود را به این ارائه اضافه کنید - در انجام این کار از ما کمک بخواهید.

  1. آنها تنش را افزایش می دهند. وجود تقریباً 200,000 سرباز آمریکایی ، زرادخانه های عظیم و هزاران هواپیما ، تانک و کشتی در هر گوشه زمین تهدیدی کاملا واقعی برای کشورهای اطراف است. حضور آنها یادآوری دائمی ظرفیت نظامی ایالات متحده و تحریک آمیز برای سایر کشورها است. حتی برای تنش های شدیدتر ، منابع موجود در این پایگاه ها برای "تمرینات" نظامی استفاده می شود ، که اساساً عملی برای جنگ است.
  2. آنها جنگ را تسهیل می کنند. اضافه کردن سلاح ها ، نیروها ، تجهیزات ارتباطی ، هواپیماها ، سوخت و غیره ، تدارکات برای تجاوزات ایالات متحده را سریعتر و کارآمدتر می کند. از آنجا که ایالات متحده به طور مداوم در حال ایجاد برنامه برای اقدامات نظامی در سراسر جهان است ، و از آنجا که ارتش ایالات متحده همیشه برخی از نیروهای "آماده" را دارد ، شروع عملیات جنگی بسیار ساده است.
  3. آنها نظامی گری را تشویق می کنند. پایگاه های ایالات متحده به جای بازدارندگی از دشمنان بالقوه ، کشورهای دیگر را درگیر هزینه های نظامی و تجاوز بیشتر می کند. به عنوان مثال روسیه با اشاره به تعدی به پایگاه های ایالات متحده در اروپای شرقی ، مداخلات خود در گرجستان و اوکراین را توجیه می کند. چین احساس می کند بیش از 250 پایگاه ایالات متحده در منطقه محاصره کرده و منجر به سیاست قاطعانه تری در دریای چین جنوبی می شود.
  4. آنها تروریسم را تحریک می کنند. به ویژه در خاورمیانه ، پایگاه ها و نیروهای آمریکایی تهدیدهای تروریستی ، رادیکالیزاسیون و تبلیغات ضدآمریکایی را تحریک کرده اند. پایگاه های نزدیک مکان های مقدس مسلمانان در عربستان سعودی یک ابزار اصلی جذب القاعده بود.
  5. آنها کشورهای میزبان را به خطر می اندازند.  کشورهایی که دارایی های نظامی آمریكا روی آنها مستقر است ، در پاسخ به هرگونه تهاجم نظامی آمریكا ، خود هدف حمله قرار می گیرند.
  6. آنها سلاح هسته ای دارند. از 22 ژانویه 2020، معاهده منع سلاح های هسته ای (TPNW) اجرایی می شود. تسلیحات هسته ای متعلق به ایالات متحده در پنج کشور اروپایی که خودشان سلاح هسته ای ندارند مستقر هستند: بلژیک، آلمان، ایتالیا، هلند و ترکیه، به علاوه یکی که دارد: بریتانیا. احتمال تصادف یا تبدیل شدن به یک هدف می تواند فاجعه بار باشد.
  7. آنها از دیکتاتورها و رژیم های سرکوبگر و غیر دموکراتیک حمایت می کنند. تعداد زیادی از پایگاه های ایالات متحده در بیش از 40 کشور اقتدارگرا و کمتر دموکراتیک ، از جمله بحرین ، ترکیه ، تایلند و نیجر است. این پایگاه ها نشانه حمایت از دولت های دخیل در قتل ، شکنجه ، سرکوب حقوق دموکراتیک ، سرکوب زنان و اقلیت ها و سایر موارد نقض حقوق بشر است. پایگاه های خارج از کشور به دور از گسترش دموکراسی ، اغلب مانع گسترش دموکراسی می شوند.
  8. آنها صدمات جبران ناپذیری به محیط زیست وارد می کنند. بیشتر توافقات کشورهای میزبان در سالهای قبل از اجرای بسیاری از مقررات زیست محیطی منعقد شده بود و حتی اکنون نیز استانداردها و قوانینی که برای ایالات متحده وضع شده است در مورد پایگاههای نظامی خارجی ایالات متحده اعمال نمی شود. هیچ مکانیزم اجرایی برای پذیرش کشورهای میزبان برای اطمینان از پایبندی به مقررات محلی زیست محیطی وجود ندارد و حتی به دلیل توافقنامه وضعیت نیروها (SOFA) بین کشورها حتی مجاز به انجام بازرسی نیست. علاوه بر این ، هنگامی که یک پایگاه به کشور میزبان بازگردانده می شود ، هیچ الزامی برای پاکسازی خسارتهای ایجاد شده توسط ایالات متحده یا حتی افشای سموم خاص مانند عامل نارنجی یا اورانیوم ضعیف شده وجود ندارد. هزینه تمیز کردن سوخت ، کف اطفا حریق و غیره می تواند میلیاردها هزینه داشته باشد. بسته به SOFA ، ایالات متحده ممکن است مجبور نباشد هیچ یک از هزینه های تمیزکاری را تأمین مالی کند. ساخت پایگاه ها باعث آسیب دائمی زیست محیطی نیز شده است. ساخت یک مرکز جدید که در حال حاضر در هنوکو ، اوکیناوا در حال ساخت است ، صخره های مرجانی نرم و محیط زیست را برای گونه های در معرض خطر نابود می کند. جزیره ججو ، کره جنوبی ، منطقه ای به عنوان "منطقه مطلق حفاظت" و یونسکو برای حفاظت از زیست کره تعیین شده و علی رغم مخالفت شدید ساکنان جزیره ججو ، یک بندر آب عمیق برای استفاده در ایالات متحده ساخته شده است که خسارات جبران ناپذیری به بار آورده است.
  9. آنها باعث آلودگی می شوند.اگزوز هواپیماها و وسایل نقلیه آمریکایی باعث افت قابل توجه کیفیت هوا می شود. مواد شیمیایی سمی از پایه ها به منابع محلی آب وارد می شوند و جت ها آلودگی صوتی زیادی ایجاد می کنند. ارتش آمریكا بزرگترین مصرف كننده سوختهای فسیلی و تولید كننده گازهای گلخانه ای در جهان است ، اما در بحث تغییر آب و هوا به ندرت این امر تأیید می شود. در واقع ، ایالات متحده اصرار بر معافیت گزارش گازهای گلخانه ای در پروتکل کیوتو در سال 1997 داشت.
  10. هزینه آنها گزاف است. برآورد هزینه سالانه پایگاه های نظامی خارجی ایالات متحده بین 100 تا 250 میلیارد دلار است. بر اساس گزارش سازمان ملل، گرسنگی جهان را می توان با هزینه 30 میلیارد دلار در سال پایان داد. فقط تصور کنید با 70 میلیارد دلار اضافی چه کاری می توان انجام داد.
  11. آنها زمین را برای جمعیت بومی انکار می کنند. از پاناما تا گوام تا پورتوریکو تا اوکیناوا تا ده ها مکان دیگر در سراسر جهان ، ارتش زمین های با ارزش را از جمعیت محلی گرفته است ، و اغلب افراد بومی را در این روند ، بدون رضایت آنها و بدون جبران خسارت ، بیرون می کشاند. به عنوان مثال ، بین سالهای 1967 و 1973 ، کل جمعیت جزایر چاگوس - حدود 1500 نفر ، توسط انگلستان به زور از جزیره دیگو گارسیا برداشته شد تا بتواند برای پایگاه هوایی به ایالات متحده اجاره داده شود. مردم چاگوسی با زور از جزیره خود خارج شده و در شرایطی که در مقایسه با کشتی های برده است حمل می شوند. آنها مجاز نبودند که چیزی با خود ببرند و حیوانات آنها در مقابل چشمانشان کشته شدند. چاگوسيان بارها از دولت بريتانيا تقاضا كرده اند كه به خانه خود بازگردند و سازمان ملل نيز به موقعيت آنها پرداخته است. علیرغم رأی قاطع مجمع عمومی سازمان ملل و نظر مشورتی دادگاه بین المللی دادگستری در لاهه مبنی بر بازگرداندن این جزیره به چاگوسیان ، انگلستان این درخواست را رد کرده و ایالات متحده امروز از دیگو گارسیا به فعالیت خود ادامه می دهد.
  12. آنها باعث مشکلات اقتصادی برای کشورهای "میزبان" می شوند. شناخته شده است که افزایش مالیات بر املاک و تورم در مناطقی که پایگاه های ایالات متحده را احاطه کرده است ، مردم محلی را از خانه های خود به بیرون سوق می دهد تا به دنبال مناطق مقرون به صرفه تر باشند. بسیاری از جوامع میزبان پایگاه های خارج از کشور هرگز عواقب اقتصادی را که رهبران محلی و ایالات متحده به طور منظم وعده می دهند نمی بینند. برخی مناطق ، به ویژه در جوامع روستایی فقیر، شاهد رونق اقتصادی کوتاه مدت با ایجاد پایه بوده اند. در دراز مدت ، با این وجود ، بیشتر پایگاه ها به ندرت اقتصاد محلی پایدار و سالم ایجاد می کنند. در مقایسه با سایر اشکال فعالیت اقتصادی ، آنها استفاده های غیرمولد از زمین را نشان می دهند ، افراد نسبتاً کمی را برای وسعت مناطق اشغال شده استخدام می کنند و کمک چندانی به رشد اقتصادی محلی نمی کنند. تحقیقات به طور مداوم نشان داده است که وقتی پایگاهها سرانجام بسته می شوند ، اثر اقتصادی is به طور کلی محدود است و در بعضی موارد واقعاً مثبت است - یعنی جوامع محلی می توانند به نتیجه برسند بهتر از وقتی آنها پایگاه های مسکن ، مدارس ، مجتمع های خرید و سایر اشکال توسعه اقتصادی را تجارت می کنند.
  13. آنها نیروهای آمریکایی را که مرتکب جنایت می شوند مستقر می کنند. در طول دهه های حضور دائمی ارتش آمریکا در خارج از کشور ، ارتش و پرسنل آن جنایات بسیاری مرتکب شده اند. به طور کلی ، جنایات مورد توجه قرار نمی گیرند و عاملان مجازات نمی شوند. این رویدادها به جای مجموعه ای از حوادث منزوی ، الگویی از نقض حقوق بشر و در برخی موارد ، جنایات جنگی را شامل می شود. عدم احترام به جان و بدن افراد بومی محصول دیگر روابط نابرابر قدرت بین ارتش ایالات متحده و مردمی است که سرزمین آنها را اشغال می کنند. سربازان آمریكایی در خارج از كشور معمولاً مصونیت ندارند كه افرادی را كه از آنها كمتر است ، مجروح كنند و بكشند. این جنایات که مستقیماً توسط پرسنل آمریکایی انجام می شود ، توسط افراد ناتوانی که هیچ راهی برای دستیابی به عدالت ندارند ، متحمل می شود. حتی روایت های آنها پوشیده و نادیده گرفته می شود. سربازان آمریکایی نیز خارج از لباس فرم جنایاتی مرتکب می شوند. در جزیره اوکیناوای ژاپن سابقه طولانی وجود دارد که مردم محلی از طریق ارتش آمریکا از جمله آدم ربایی ، تجاوز ، و قتل زنان و دختران دست به جنایتی خشن می زنند. فحشا اغلب در اطراف پایگاه های ایالات متحده فراگیر است.

پایگاه ها را ببینید در سراسر جهان نقشه برداری شده است، همراه با سایر اقدامات جنگ و صلح.

نقشه 720 سایت نظامی در ایالات متحده توسط کارگروه محیطی با آلودگی PFAS.

بمب در پایگاه داده حیاط خلوت شما: نقشه و پایگاه داده تعاملی از سایت‌های نظامی در ایالات متحده که حاوی آلاینده‌های سمی و آلاینده‌های موجود در خاک یا آب هستند، و همچنین مکان‌هایی که حاوی مواد منفجره یا مهمات نظامی دور انداخته شده‌اند. 

مقاله: تبدیل پایگاه های نظامی ایالات متحده به استفاده صلح آمیز نوشته‌ی کریستین سورنسن.

پایگاه‌های نظامی می‌توانند زمین لازم برای تأسیسات انرژی خورشیدی و بادی مورد نیاز فوری را فراهم کنند و عمدتاً توسط خطوط ریلی متصل می‌شوند که می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. برای اجرای خطوط برق.

در اینجا به عنوان مثال.

بستن پایگاه ها در همه جا:

ویدیوهایی درباره کمپین بستن همه پایگاه ها

پخش

16 فیلم

تصاویری از کمپین بستن همه پایگاه ها

#NoBases #NoWar #WorldBEYONDWar

ترجمه به هر زبانی