بیش از ۵۰ رویداد در استرالیا، بوروندی، کامرون، دانمارک، جمهوری دموکراتیک کنگو، انگلستان، فنلاند، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، لیتوانی، موریس، نروژ، فیلیپین، پورتوریکو، اسکاتلند، کره جنوبی، سوئد، ایالات متحده، ونزوئلا و ولز برگزار شد.
در زیر نمونهای از گزارشها، فیلمها و عکسها از مکانهای مختلف آورده شده است.
بیش از 30 سازمان حمایت کردند.
همزمان، WBW مطلبی منتشر کرد گزارش در پایگاههای خارجی کانادا، انجام داد webinars در پایگاههایی در آمریکای لاتین، منتشر شد اظهارات on برنامه برای یک پایگاه آمریکایی در غزه، و اقدامات آینده را با ... پیش نمایش کرد. قدم زدن روی دریاچه یخ زده در ویسکانسین، آمریکا
این پست را در Instagram مشاهده کنیدپستی که توسط Disrupt Wars (@disruptwars) به اشتراک گذاشته شده است
این پست را در Instagram مشاهده کنیدپستی که توسط Disrupt Arms Traders (@disrupt_arms_traders) به اشتراک گذاشته شده است
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
به فرانسوی به علاوهی پایه
توسط رومئو تکودجو سونکنگ، هماهنگ کننده بخش کامرون WBW
23 فوریه 2026 - یائونده، کامرون
در ۲۳ فوریه ۲۰۲۶، به مناسبت روز جهانی بستن پایگاههای نظامی، شعبه کامرون... World BEYOND War با دعوت از نمایندگان ادارات دولتی، هیئتهای دیپلماتیک و سازمانهای جامعه مدنی، جلسهای برای تبادل نظر و افزایش آگاهی در یائونده ترتیب داد. ایده این بود که ضمن ترویج جایگزینهایی مبتنی بر همکاری بینالمللی، دیپلماسی و امنیت غیرنظامی، توجه را به تأثیرات پایگاههای نظامی خارجی بر صلح، حاکمیت و امنیت مردم جلب کنیم. در بافت آفریقایی که با حضور نظامی قابل توجه خارجی و پویاییهای امنیتی پیچیده مشخص میشود، شعبه کامرونی WBW ایجاد فضایی برای گفتگوی سازنده در مورد این موضوع حساس را ضروری دانست.
از ادارات و هیئتهای نمایندگی دعوت شده بود، اما نیامدند، از جمله وزارتخانههای مربوط به مسائل دفاعی، و همچنین سفارتخانههای مختلف حاضر در کامرون، از جمله سفارت ایالات متحده آمریکا که چهار پایگاه نظامی دارد. در حالی که بسیج نهادی همچنان محدود بود، حضور تنها دو نماینده از وزارت امور خارجه، نشانه مهمی از گشودگی به گفتگو بود.
نمایندگان وزارت امور خارجه به وضوح اظهار داشتند که آنها موظف به بیان موضع رسمی دولت کامرون در مورد موضوع مورد بحث نیستند. مشارکت آنها بخشی از فرآیند گوش دادن و درک موضوع بود که با هدف آشنایی ... World BEYOND War و شعبه ملی آن را بهتر کند. به طور خاص، آنها در مورد وجود قانونی و نحوه عملکرد شعبه WBW کامرون سؤالاتی پرسیدند، ضمن اینکه در مورد هماهنگی بهتر با چارچوب قانونی ملی مشاوره ارائه دادند. این تبادل نظر امکان روشن شدن جایگاه غیرحزبی، غیرخشونتآمیز و مدنی جنبش و همچنین وابستگی بینالمللی و نحوه عملکرد آن به عنوان یک شبکه را فراهم کرد.
این جلسه با ارائه گزارشی از شعبه کامرون WBW، چشمانداز و دستاوردهای اصلی آن آغاز شد. شرکتکنندگان با موارد زیر آشنا شدند: World BEYOND Warماموریت جهانی WBW: لغو نهاد جنگ و ترویج جایگزینی آن با جایگزینهای غیرخشونتآمیز برای نظامیسازی. تأکید ویژهای بر مشارکت این شعبه در روز جهانی بستن پایگاهها شد. این ارائه، امکان قرار دادن ابتکار شعبه کامرون را در یک جنبش جهانی گستردهتر فراهم کرد، ضمن اینکه بر اهمیت گفتگوی مترقی با نهادهای ملی تأکید داشت. نقشه پایگاههای نظامی WBW ارائه شد تا شرکتکنندگان را با محل پایگاههای نظامی در کامرون که به ایالات متحده آمریکا نسبت داده میشود، آشنا کند.
سازمانهای جامعه مدنی حاضر، از جمله WILPF کامرون، ابتکارات صلح زنان و جوانان برای صلح، از این ابتکار استقبال کرده و بر اهمیت موضوع تأکید کردند. مشارکتهای آنها در تبادل نظر، اهمیت رویکرد به نظامیسازی را از دریچه حقوق بشر، امنیت انسانی و صلح فمینیستی برجسته کرد. شرکتکنندگان بر لزوم تقویت همافزایی بین سازمانهای متعهد به صلح، به منظور تجمیع تلاشهای آگاهیبخشی و حمایتی، تأکید کردند. بنابراین، این جلسه به تحکیم اتحادهای استراتژیک بین بازیگران ملی متعهد به ارتقای امنیت با محوریت جمعیت به جای منطق نظامی، کمک کرد.
سازماندهی مؤثر این فعالیت، علیرغم ماهیت حساس سیاسی موضوع، به خودی خود نتیجهی قابل توجهی است. این امر امکان آغاز گفتگوی نهادی، روشن شدن مشروعیت این فصل برای پرسیدن این سؤالات و تقویت مشارکت با سازمانهای صلح را فراهم کرده است.
از جمله چالشهای اصلی مشاهده شده، سطح پایین بسیج ادارات و هیئتهای دیپلماتیک دعوتشده و همچنین حساسیت ذاتی به مسائل مربوط به همکاریهای نظامی بینالمللی است. این عناصر بر اهمیت ارتباطات نهادی ساختاریافتهتر در سطوح بالادستی، بهویژه از طریق جلسات مقدماتی دوجانبه، تأکید میکنند. وزارت امور خارجه اعلام کرد که برای مشارکت مؤثر هیئتهای دیپلماتیک، توصیه میشود که از طریق آنها اقدام شود. تجربه همچنین نشان میدهد که در مورد مسائل مربوط به حاکمیت و امنیت ملی، رویکردی مترقی که به چارچوبهای نهادی احترام میگذارد، استراتژیک است.
روز جهانی بستن پایگاهها در کامرون، نقطه عطف مهمی در تحکیم تعهد شعبه کامرونی WBW به امنیت غیرنظامی است. در حالی که مشارکت نهادی همچنان پایین بود، این فعالیت فضایی را برای گفتگو با وزارت امور خارجه گشود، مشارکت با سازمانهای جامعه مدنی را تقویت کرد و شعبه را در پویایی قارهای وسیعتری قرار داد. این ابتکار بخشی از یک فرآیند تدریجی افزایش آگاهی و حمایت است که مبتنی بر گفتگو، همکاری و ترویج جایگزینهای غیرخشونتآمیز برای نظامیسازی است.
Par Roméo Tekoudjou Sonkeng، همآهنگ کننده chapitre Camerounais WBW
23 فوریه 2026 - یائونده، کامرون
Ce 23 fevrier 2026، به مناسبت روز ژورنیه موندیل برای تشکیل پایگاه های نظامی، Le Chapitre Camerounais de World BEYOND War a organisé à Yaoundé une rencontre d'Echange et de sensibilisation invitant des représentants d'administrations publiques, des missions diplomatiques et des organisation de la société civile. L'idée était d'attirer l'attention sur les impacts des bases militaires étrangères sur la paix, la souveraineté et la sécurité des people, tout en promouvant des alternats fondées sur la coopération internationale la diplomatie. Dans un contexte africain marqué par un presence militaire étrangère significative et des dynamiques securitaires complexes, le chapitre du Cameroun de WBW a Jugé Essentiel d'ouvrir un espace de dialog constructif sur cette سوال معقول.
دولت های Plusieurs et missions diplomatiques avaient été invitées, bien qu'elles n'aient pas été presentes, notamment les Ministrisères concernés par les سوالات دفاعی, de sécurité nationale, ainsi que différentes ambassades un été été presentes d'Amérique qui possèdent quatre bases militaires. Si la mobilization Institutinelle est restée limitée، la presence deux représentants du وزارت روابط خارجی (MINREX) یک تشکل یک سیگنال مهم d'ouverture au dialogu.
Les représentants du MINREX ont clairement indiqué qu'ils n'étaient pas mandatés pour exprimer une position officielle du gouvernement camerounais sur la thématique abordée. مشارکت Leur s'est inscrite dans une démarche d'écoute et de compréhension, visant à mieux connaître World BEYOND War et son chapitre ملی. Ils ont notamment posé des question اقوام à l'existence légale، au statut juridique و au mode de fonctionnement du chapitre de WBW du Cameroun، tout en formulant des conseils en vue d'un meilleur alignement avegal le cadrelé National. Cet échange a Permis de clarifier le positionnement non partisan, non violent et citoyen du mouvement, ainsi que son affiliation internationale et son mode de fonctionnement en réseau.
La rencontre a Débuté par une presentation du chapitre du Cameroun de WBW, de sa vision et de ses principales réalisations. شرکت کنندگان در یک ماموریت جهانی معرفی می شوند World BEYOND War : abolir l'institution de la guerre et promouvoir son replacement par des alternatives non violentes à la militarisation. Un accent particulier a été mis sur la particulier du chapitre à la journée mondiale pour la fermeture des base militaires étrangères. ارائه Cette یک مجوز ثبت l'ابتکار عمل از chapitre Camerounais dans un mouvement global plus large, tout en روح انگیز l'اهمیت d'un گفتگوی مترقی در میان نهادهای ملی. La carte des bases militaires de WBW a été presentée، afin de faire découvrir aux partners la localization des bases militaires au cameroun attribuées aux États d'Amérique.
Les Organizations de la société civile présentes, notamment WILPF Cameroon, Women's Peace Initiatives and Youth for Peace, ont salué l'initiative and souligné la pertinence de la thematique. مشارکتهای Leurs aux échanges ont mis en lumière l'importance d'aborder la militarization sous l'angle des droits humains، de la sécurité humane et de la paix féministe. شرکتکنندگان و شرکتکنندگان بر ضرورتهای تقویتکننده و هم افزایی وارد سازمانها میشوند. Cette rencontre ainsi contribué à consolder les alliances stratégiques entre acteurs entre acteurs nationalaux engagés dans la promotion d'une sécurité centrée sur les peoples plutôt que sur les logiques militaires.
L'organisation موثر de cette activité, malgré le caractère politiquement sensible de la thématique, constitue en soi un résultat significatif. Elle a Permis d'initier un dialogustitutnel, declerifier la légitimité du chapitre à poser ces ces question et de renforcer les partenariats avec des organs des paix.
Parmi les principaux défis observés figurent la faible mobilization des administratives et missions diplomatiques invitées، ainsi que la sensibilité inhérente aux question de coopération militaire internationale. Ces éléments soulignent l'importance d'une communication Institutenelle plus structurée en amont, notamment à travers des rencontres bilatérales preparatoires. Le Minrex a notamment indiqué que pour avoir une مشارکت موثر des missions diplomatiques، il est recommandé de passer par eux. L'expérience montre également que sur des sujets touchant à la souveraineté à la sécurité Nationale، une approche progressive et respectueuse des cadres Institutionnels est Strategique.
La Journée mondiale pour la fermeture des bases militaires étrangères au Cameroun marque une étape importante dans la consolidation du chapitre de WBW du Cameroun dans son son engagement en faveur d'une Sécurité démilitarisée. Si la مشارکت مؤسسه est restée faible، l'activité a permis d'ouvrir un espace de dialogue avec le وزارت روابط خارجی، de renforcer les partenariats avec des organs de la société civile et d'inscrire le dy chapitre dans بزرگ. ابتکار Cette s'inscrit dans un processus graduel de sensibilisation et de plaidoyer, fondé sur le dialogue, la coopération و la promotion d'alternatives d'no violentes à la militarisation.
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
میکائیل بوک گزارش میدهد:
«فنلاند باید خارج از جنگ باقی بماند. - اما آیا بهترین راه برای اینکه فنلاند خارج از جنگ باقی بماند این است که به ایالات متحده اجازه دهد پانزده پایگاه نظامی در فنلاند تأسیس کند؟ - آیا اکنون که به نیروهای نظامی ایالات متحده دسترسی آزاد به فرودگاههای نظامی فنلاند، پایگاههای دریایی، پادگانها و پادگانهای مرزبانی ایوالو دادهایم، در امان هستیم؟ - آیا فنلاند در سال ۲۰۲۳ با امضای توافقنامه پایگاهی به نام DCA با ایالات متحده، کار درستی برای حفظ صلح انجام داد؟
با این پرسشها، میکائیل بوک روز دوشنبه، فوریه ۲۰۲۶، تظاهراتی را در مرکز شهر هلسینکی آغاز کرد. این تظاهرات بخشی از «روز بینالمللی بستن پایگاهها» در سال ۲۰۲۶ بود.
تقریباً هفتاد نفر از گروههای مختلف صلح برای بیان نظرات خود در مورد توافقنامه همکاری دفاعی بین فنلاند و ایالات متحده در مجسمه سه اسمیت، مکانی بسیار عمومی در قلب پایتخت فنلاند، هلسینکی، گرد هم آمدند.
با توجه به اینکه این تظاهرات توسط سازمانهای صلحطلب سنتی فنلاند که بسیار بزرگ و تأثیرگذار هستند، حمایت میشد، تعداد معترضان ممکن است به طرز شگفتآوری کم به نظر برسد.
با این حال، دولت و نهاد سیاسی فنلاند، همانند تمام روزنامههای اصلی و شرکت پخش دولتی YLE، به اتفاق آرا از توافقنامه DCA حمایت میکنند.
این بدان معناست که هرگز هیچ بحث عمومی در مورد توافقنامهی DCA و محتوای آن صورت نگرفته است. در نتیجه، مردم فنلاند هنوز درک نمیکنند که به نقل از سخنرانی خانم گاشاو بیبانی در طول تظاهرات، «توافقنامهی DCA نشاندهندهی بزرگترین انتقال قدرت به یک کشور خارجی است که تاکنون در تاریخ فنلاند رخ داده است».
بیبانی یکی از معدود سیاستمداران فنلاند است که موضع روشنی علیه توافقنامهی DCA اتخاذ کرده است.
از جمله سخنرانان این تظاهرات، توماس والگرن، استاد فلسفه در دانشگاه هلسینکی، بود. والگرن از نظامیگری و سیاست مسابقه تسلیحاتی رایج در فنلاند و اروپا انتقاد کرد. او از اینگهبورگ برینز، فعال صلح نروژی، نقل قول کرد: «اگر سلاحها میتوانستند صلح بیاورند، ما مدتها پیش صلح داشتیم.»
در میان شرکتکنندگان در تظاهرات، گروه «زنان سیاهپوش» نیز حضور داشت. بنرها و پلاکاردهای آنها خطر جنگ هستهای و لزوم خلع سلاح هستهای - یک مسئله بسیار مهم در فنلاند، کشورهای اسکاندیناوی و اروپا - را به مردم یادآوری میکرد. ماریان لاکسن، فعال صلح پیشکسوت، از طرف گروه WiB سخنرانی کرد. او سخنرانی خود را با این کلمات آغاز کرد: —— «یانکیها، به خانهتان برگردید! در جوانی این کلمات را در اعتراض به جنگ آمریکا در ویتنام فریاد زدم. آن زمان فکر نمیکردم که مجبور باشم دوباره این کلمات را در سن ۸۰ سالگی فریاد بزنم. اما اکنون موضوع ویتنام نیست، موضوع فنلاند است!»
گروه «کارگران ضد نظامی» این تظاهرات را به صورت ویدیویی ضبط کرد. این ویدیو را در یوتیوب تماشا کنید. اینجا.
پس از تظاهرات در نزدیکی مجسمه سه اسمیت، اتحادیه صلح فنلاند و کمیته صلح فنلاند، بحثی با عنوان «آیا توافقنامه DCA یک اشتباه بزرگ بود؟» در کتابفروشی رزباد در اداره پست قدیمی برگزار کردند. این بحث توسط پروفسور مارکو کانگاسپورو و نویسنده ورونیکا پیمنوف رهبری شد. این بحث پرشور حدود صد شرکتکننده را به خود جلب کرد.
ما (امروز) اینجا هستیم زیرا مسیر فنلاند به گونهای تغییر میکند که شهروندانش هرگز آن را نپذیرفتهاند. ما اینجا هستیم زیرا در حالی که قلمرو ما، قدرت تصمیمگیری ما و آینده ما - تکه تکه، توافق به توافق - واگذار میشود، بیکار نخواهیم نشست. توافقنامه DCA و فعال کردن پایگاههای ناتو در فنلاند، ترتیبات فنی بیضرر نیستند. آنها بزرگترین انتقال قدرت در تاریخ سیاست خارجی فنلاند هستند و با عجله، بدون بحث آزاد، بدون دستور از سوی مردم انجام میشوند. به ما گفته میشود که همه چیز در مورد همکاری است. اما ما بهتر میدانیم.
این همکاری نیست - این تسلیم شدن است.
توافقنامهی DCA به ایالات متحده حقوقی میدهد که در تاریخ فنلاند هرگز به هیچ کشور خارجی اعطا نشده است.
جای سوال دارد که چه کشوری حاضر است کنترل قلمرو خود را به کشور دیگری واگذار کند؟
کشور و در عین حال ادعای استقلال دارد؟
فنلاند پایگاه هیچکس نیست.
فنلاند انبار هیچکس نیست.
فنلاند مهرهی هیچکس نیست.
به ما گفته شده که پایگاهها امنیت را افزایش میدهند.
اما چه اتفاقی میافتد وقتی حضور نظامی یک قدرت بزرگ خارجی در مرزهای فنلاند افزایش مییابد؟
ما به یک هدف استراتژیک تبدیل میشویم.
ما به یک تقاطع نظامی تبدیل میشویم.
اگر تنشها بین قدرتهای بزرگ افزایش یابد، ما به یک هدف تبدیل میشویم.
آیا واقعاً این آیندهای است که برای فرزندانمان میخواهیم؟
آیا این بهایی است که ما حاضر به پرداخت آن هستیم؟ امنیت با آوردن سلاح و نیروهای خارجی به اینجا حاصل نمیشود. امنیت با نگه داشتن قدرت تصمیمگیری در دستان خودمان حاصل میشود.
و سپس به قانون سلاحهای هستهای. اصلاحیهای که برای قانون انرژی هستهای در حال تهیه است، یک موضوع جداگانه نیست. این نتیجه مستقیم باز شدن درهای فنلاند به روی حضور نظامی یک کشور خارجی است.
وقتی در مورد ترانزیت یا ذخیره سلاحهای هستهای صحبت میکنیم، در مورد خطرناکترین پدیده لغزشی در تاریخ فنلاند صحبت میکنیم.
خیلیها، از جمله من، میترسند - و دلیل خوبی هم دارند:
آیا واقعاً میخواهیم در را به روی تحولاتی که میتواند به سلاح هستهای منجر شود، باز کنیم؟
فعالیتهای مرتبط با تسلیحات به خاک فنلاند - حتی در تئوری؟
اگر پاسخ منفی است، پس باید آن را با صدای بلند بگوییم. و باید همین حالا آن را بگوییم. توافقنامهی DCA یک تغییر بزرگ است، اما آمادهسازی آن سریع، محرمانه و پنهان از شهروندان انجام شده است. مسائل حیاتی نادیده گرفته شدهاند. شهروندان نادیده گرفته شدهاند. بحث سرکوب شده است. اما فنلاند کشوری نیست که در آن تصمیمات در کابینه گرفته شود و مردم ساکت نگه داشته شوند. فنلاند کشوری است که در آن شهروندان حق پرسیدن، سوال کردن و اعتراض دارند. و دقیقاً به همین دلیل است که ما امروز اینجا هستیم. ما مخالف همکاری نیستیم. ما مخالف متحدان نیستیم. ما مخالف امنیت نیستیم.
اما ما با واگذاری قدرت تصمیمگیری در خاک فنلاند مخالفیم. ما با عادیسازی حضور نظامی خارجی بدون بحث آزاد مخالفیم. ما با تغییرات در سیاست امنیتی فنلاند به گونهای که میتواند خطرات را به جای کاهش، افزایش دهد، مخالفیم. و با گشایش قانون سلاحهای هستهای به گونهای که میتواند فنلاند را در معرض تحولاتی قرار دهد که دیگر کنترلی بر آنها نداریم، مخالفیم.
ما تقاضا داریم:
دوستان عزیز، فنلاند کشوری کوچک با تاریخی عظیم است. این کشور به این دلیل زنده مانده است که پیشینیان ما تصمیمات خود را گرفتهاند و در مسیر خود باقی ماندهاند! به همین دلیل است که امروز ما آنچه را که تصمیمگیرندگان ما از گفتن آن خودداری کردهاند، با صدای بلند و واضح بیان میکنیم:
خاک فنلاند یک کالا نیست.
قدرت تصمیمگیری فنلاند غیرقابل مذاکره است.
آینده فنلاند متعلق به فنلاندیها است - و نه هیچ کس دیگری.
هایکه هانسل گزارش میدهد:
در اینجا چند عکس از اعتراض ما در مقابل EUCOM ایالات متحده در اشتوتگارت-وایهینگن، آلمان، در ۲۱ فوریه ۲۰۲۶ آمده است. متأسفانه روز بارانی بود اما ما چند فعال را دور هم جمع کردیم.
—فرهنگ صلح انجمن
کارل-هاینز گزارش میدهد:
روز جمعه، ۲۰ فوریه، ما در مقابل پادگان کلی (پارکینگ در جاده دسترسی) با نصب بنرهایی برای جلب توجه پرسنل نظامی ایالات متحده به مقاومت خود، نگهبانی دادیم. به مدت دو ساعت، از ساعت ۲ تا ۴ بعد از ظهر، سرما را تحمل کردیم و حضور خود را در ساعات شلوغی و ترافیک آخر هفته، که عمدتاً شامل پرسنل نظامی در حال خروج از پایگاه بود، در دروازه اصلی پادگان کلی به وضوح نمایان کردیم. با این کار، به کسانی که در محل ویسبادن-اربنهایم در تدارکات جنگی و جنگ شرکت داشتند، علامتی فرستادیم. بسیاری از رانندگان هنگام عبور از کنار ما - با مهربانی - دست تکان میدادند.
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
بری سوینی گزارش میدهد:
این رویداد دو بخش داشت. بخش اول، یک نمایش بزرگ در شب شنبه با همکاری سیاران دانلوی، یک هنرمند فعال، بود. نمایشها شامل تصاویری خاص از فرودگاه شانون بود؛ برخی دیگر گرافیکهای پایگاههای نزدیک WBW بودند؛ برخی دیگر شباهت بین نسلکشی و قحطی در فلسطین و ایرلند را برجسته میکردند؛ برخی دیگر درباره ماهیت دستنشانده سیاستمداران ایرلندی بودند؛ و در نهایت برخی دیگر درباره پروندههای اپستین بودند. این نمایش به خوبی پیش رفت و به ما این امکان را داد که این مطالب را در طول شب منتشر کنیم تا مردم صبح یکشنبه با یک غافلگیری خوب از خواب بیدار شوند.
روز یکشنبه، مردم حدود ظهر شروع به تجمع کردند. مدتی به گپ و گفت و شبکهسازی گذشت. سپس فضا را آماده کردیم. تابوتهای نمادینی بین میدان صلح و ورودی فرودگاه، جایی که پلیس محاصره خود را برقرار کرده بود، قرار داده شده بود. بنرهای زیادی در اطراف آویزان و همچنین در زمین کاشته شده بود. در مجموع حدود ۶۰ نفر در این مراسم شرکت کردند.
پس از گذراندن مدتی در میدان، جایی که از ماشینهای عبوری، اتوبوسها و تاکسیها حمایت زیادی دریافت کردیم، به سمت منطقهی محاصرهشده قدم زدیم. در آنجا اد هورگان در مورد فرودگاه شانون سخنرانی کرد، میریام رایان در مورد برخی از جنایات انجام شده در فلسطین صحبت کرد و در نهایت بری سوینی در مورد دلایلی که چرا پایگاههای نظامی باید به طور کلی بسته شوند، صحبت کرد.
بعد از اینکه همه چیز تمام شد، همه چیز سر جایش قرار گرفت و اعضای WBW ایرلند یک جلسه یک ساعته در یک کافیشاپ محلی داشتند. در مجموع آخر هفته موفقی بود.
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
島じまをうばってせんそうをつくるのやめよう
— 金蜜 (@mkimpo_kid) 23 فوریه، 2026
~全基地撤去を求めるグローバルアクションデー#島じまをうばってせんそうをつくるのやめよう
روزهای جهانی اقدام برای #CloseBases
新宿駅東南口
〈呼びかけ〉島じまスタンディング
جزایر ریوکیو را آزاد کنید
STOP大軍拡アクション https://t.co/fMKXDjNekH pic.twitter.com/lL6FvlJBlc
اولگا کاراتچ خانه ما گزارش ها:
فعالان زن از مرکز حقوق بشر و امدادرسانی خانه ما به ابتکار جهانی «روزهای جهانی اقدام برای #بستن_پایگاهها»، یک کمپین بینالمللی هماهنگشده توسط جنبش صلح، پیوستند. World BEYOND Warبا هدف جلب توجه عمومی به خطرات ایجاد شده توسط پایگاههای نظامی خارجی در سراسر جهان.
به عنوان بخشی از روز جهانی اقدام، زنان خانه ما یک تظاهرات عمومی در ویلنیوس ترتیب دادند و مخالفت خود را با پایگاههای نظامی روسیه در بلاروس ابراز کردند. شرکتکنندگان با پوسترها و پیامهایی که خواستار صلح، غیرنظامیسازی و امنیت غیرنظامیان بودند، در این تظاهرات شرکت کردند. این اقدام نگرانی فزاینده در مورد افزایش نظامیگری در منطقه و نقش زیرساختهای نظامی خارجی در تشدید تنشها را برجسته کرد.
فعالان تأکید کردند که پایگاههای نظامی - به ویژه پایگاههای خارجی - زیرساختهای خنثی نیستند. آنها تصمیمات سیاسی را شکل میدهند، به پویایی رویارویی کمک میکنند و اغلب سرزمینهای میزبان را به خطوط مقدم ژئوپلیتیکی تبدیل میکنند. در زمینه بلاروس، استفاده نظامی گسترده روسیه از خاک این کشور نگرانیهای جدی را در مورد ثبات منطقهای و ایمنی غیرنظامیان ایجاد میکند.
زنان خانه ما با پیوستن به روزهای جهانی اقدام برای #بستن_پایگاهها، اقدامات مدنی محلی در ویلنیوس را با یک جنبش صلح بینالمللی گستردهتر مرتبط کردند. این کمپین، فعالانی را در کشورهای مختلف که از جایگزینهای نظامیسازی حمایت میکنند و بر امنیت انسانی، گفتگو و راهحلهای غیرخشونتآمیز برای درگیریها تأکید دارند، گرد هم میآورد.
برای خانه ما، مشارکت در این اقدام بخشی از تعهد گستردهتر به ایجاد صلح، حفاظت از غیرنظامیان و حمایت از رویکردهای غیرخشونتآمیز به امنیت است. حضور در عرصه عمومی، مشارکت مدنی و همبستگی بینالمللی همچنان ابزارهای ضروری برای مقاومت در برابر نظامیسازی و حفظ بحث در مورد صلح و امنیت در فضای عمومی هستند.
آلن آه وی گزارش میدهد:
در ۲۳ فوریه، هیئتی از ۲۰ اتحادیه کارگری و سازمانهای اجتماعی، زنان، دانشجویی و سیاسی، طوماری را به نخست وزیر جمهوری موریس ارائه کردند و خواستار تعطیلی پایگاه نظامی آمریکا در دیهگو گارسیا شدند.
اعضای هیئت در مقابل دفتر نخست وزیر ایستاده بودند و بنری را در دست داشتند که روی آن به زبان کریول موریتیایی نوشته شده بود (حاکمیت فروشی نیست. پایگاه دیگو را ببندید).
لطفاً در زیر، طومار حاوی نام ۲۰ سازمان امضاکننده و عکسی از این اقدام را مشاهده کنید.
به جناب آقای نوین رامگولام، نخست وزیر، جمهوری موریس.
دادخواست تعطیلی پایگاه نظامی
یک سال از درخواست ما از شما به عنوان نخست وزیر میگذرد. امروز به مناسبت دومین روز جهانی اقدام برای بستن پایگاههای نظامی در سراسر جهان، ما، که نمایندگان سازمانهای امضاکننده زیر هستیم، درخواست خود را از شما به عنوان نخست وزیر تکرار میکنیم تا از این فرصت استفاده کنید، زمانی که جمهوری موریس حاکمیت خود را بر تمام قلمرو خود ثابت کرده است، بر بستن پایگاه نظامی در دیهگو گارسیا اصرار ورزیده و قانون اساسی را برای برچیدن پایگاههای نظامی خارجی در کشورمان اصلاح کنید، ضمن اینکه از استعمارگران سابق بریتانیا و اشغالگران آمریکایی درخواست کنید تا اجارههای معوقه از لحظه استقلال در سال ۱۹۶۸ تا تاریخ بستن پایگاهها را دریافت کنند، و همچنین غرامتهایی را برای چاگوسیها به خاطر آسیبهایی که در اثر اخراج اجباری متحمل شدهاند، و غرامتهایی را به دولت موریس به خاطر اشغال نظامی غیرقانونی طولانی مدت بخش زیادی از سرزمین و دریای موریس بپردازند.
– این امر اعمال مؤثر حاکمیت موریس بر کل چاگوس را تضمین خواهد کرد.
– این امر تضمین میکند که پایگاه نظامی دیگر تهدید دائمی جنگ نباشد و جنگ و نسلکشی دیگر هرگز از سرزمینی که ما مسئول آن هستیم، انجام نشود.
– این امر تضمین میکند که زمینی که ما مسئول آن هستیم، دیگر هرگز برای حبس غیرقانونی یا شکنجه استفاده نخواهد شد.
– این امر تضمین میکند که چاگوسیها حق بازگشت به جزیره را دارند، که اکثر آنها از دیگو گارسیا و همچنین سایر جزایر چاگوس آمدهاند، و همه موریسیها حق تردد آزاد در کل قلمرو موریس را دارند.
– این امر تضمین میکند که ایالت موریس پیمان پلیندابا برای آفریقای عاری از سلاحهای هستهای را که ما امضاکننده آن هستیم، نقض نمیکند.
– این امر پایان دادن به «آلودگی پایگاههای نظامی» - منبع اصلی تخریب هوا، زمین و دریا در سراسر جهان - را تضمین میکند و ایجاد یک منطقه حفاظتشده دریایی مناسب را در آنجا امکانپذیر میسازد.
– این امر تضمین میکند که اگر جنگی از خاک ما علیه کشوری که با آن در جنگ نیستیم، آغاز شود، کشور ما هدف اقدامات تلافیجویانه خطرناک قرار نخواهد گرفت.
– این امر ما، مردم کشور، را قادر میسازد تا از «دولت دموکراتیک مستقل» خود، همانطور که در بخش ۱ قانون اساسی موریس آمده است، بهرهمند شویم.
– این به تضمین صلح بر اساس حقوق بینالملل و عدالت کمک خواهد کرد.
به این ترتیب، ما از اینکه بخشی از شاخه نظامیِ هیئت صلحِ به اصطلاح تازه تأسیسِ تحت کنترل ترامپ و اسرائیل باشیم، اجتناب خواهیم کرد.
اسامی امضاکنندگان
Reeaz Chuttoo، رئیس کنفدراسیون Travailleurs des Secteurs Publique et Privé (CTSPP)
هانیف پیرون، رئیس کنگره کارگری موریس (MLC)
دیپاک بنیدین، رئیس فدراسیون نهادهای نیمه دولتی و سایر اتحادیه ها (FPBOU)
آتما شانتو، رئیس فدراسیون جهانی کارگران (FTU)
کلنسی بی بی، رئیس فدراسیون کارگران عمومی (GWF)
نارندرانات گوپی، رئیس کنفدراسیون ملی اتحادیههای کارگری (NTUC)
راندهیر بوندو، خزانهدار، اتحادیه معلمان دولتی (GTU)
داین جهاجیه، دبیر اتحادیه کارکنان آموزش متوسطه خصوصی (UPSEE)
جوسلین لوئیس، از اتحادیه صنایع خصوصی و کارگران متحد رودریگز (RPIAWU)
آویناش بوندهون، اتحادیه کارگران مخابرات
رام نوزادیک، رئیس انجمن پرستاری
راشد گلعمولی، از اتحادیه کارکنان پرستاری سالمندان و سایر پرستاران
لیندزی کولن، لدیکاسیون پو تراوایر (LPT)
بهالله صلاح الدین، دانشجویانی برای فلسطین
نورمن تامبانیول، برای مرکز درمانی دکتر ادریس گومانی
دانیل ترنر، برای Leve Fam!
رجنی لالله، برای موومن لیبراسیون فام (MLF)
Marousia Bouvery، برای ABAIM
تانیا هابرلند، برای هرگز دیگر-مقاومت زیتون
آلن آه وی، برای LALIT
کیلوسان گزارش میدهد:
برای مجمع ترکیبی ۲۱ فوریه، ما ائتلاف توقف جنگ را به این ابتکار ملحق کردیم و توانستیم حدود ۵۰ نفر از مخاطبان حضوری را از سازمانهای مردمی، سازمانهای فقرای شهری (LUPA) و سازمانهای زنان (KAISA KA) از مانیل، بولاکان و شهر کزون گرد هم آوریم، در حالی که در اتاق زوم توانستیم حدود ۳۴ نفر (از جمله دو مرکز زوم - جوانان برای ملیگرایی و دموکراسی و PANGISDA CAVITE) را از زامبالز، باتان و خارج از لوزون، مانند میندانائو، پامپانگا و سیارگائو گرد هم آوریم، در حالی که برخی از خارج از فیلیپین، مانند آفریقای جنوبی و کره جنوبی، به این جمع پیوستند.
برای ارائه دهندگان، توانستیم نایک فلورس (GUAM)، مدیر پروتهی گوهان؛ پروفسور سیمئون من (ایالات متحده)؛ و شرلی وینتون (IPAN-استرالیا)، به همراه همکاران فیلیپینی خود کورا فابروس (IPB) و دیجی جانیر (کیلوسان و STWC فیلیپین) را دعوت کنیم.
همچنین گابریل آگیره، سازماندهنده WBW آمریکای لاتین، ارائهای ارائه داد تا چشمانداز جهانی پایگاهها و لزوم ادامه صحبت در مورد این موضوع را تکمیل کند.
جی دی خسوس، برگزارکننده مسابقات WBW آسیا، توضیح مختصری در مورد کمپین بستن پایگاهها ارائه داد.
به عنوان بخشی از یک اقدام همبستگی، هشتگها و تصاویر (مانند پلاکاردها) همزمان منتشر شدند.
هنوز گزارشی ارسال نشده است.
سینده آستریا گزارشهای مربوط به CND شمال شرقی اسکاتلند:
کمپین CND برای صلح شمال شرقی اسکاتلند - شرکت در World BEYOND War روزهای جهانی اقدام برای بستن پایگاهها
درباره زیردریاییهای هستهای در فسلین صحبت کنید – و چرا باید در ۱۴ مارس به اعتراض برویم؟
ما در مرکز اتحادیههای کارگری آبردین گرد هم آمدیم تا به سخنرانی آنلاین بسیار آموزنده و تأملبرانگیز ساموئل رافانل-ویلیامز، مسئول کمپینها و ارتباطات کمپین اسکاتلندی برای خلع سلاح هستهای، گوش فرا دهیم.
جلسه پرسش و پاسخ بسیار پر جنب و جوش بود و ما با سوالات کلیدی دست و پنجه نرم میکردیم - چگونه میتوانیم مردم و دولتها را متقاعد کنیم که سلاحهای هستهای جهان را خطرناکتر میکنند؟
در اینجا به برخی از نکات فراوانی که ساموئل در سخنرانی خود مطرح کرد، اشاره میکنیم:
با توجه به حملات نظامی و راهزنیهای مداوم دولت آمریکا، از خود بپرسید -
چرا کشورهایی که ادعای سیاست «بازدارندگی هستهای» دارند، تا این حد به طور نامتناسبی مستعد راهاندازی جنگهای تجاوزکارانه و شنیع هستند - ظاهراً علیه همان تهدیداتی که قرار است سلاحهای هستهای آنها را دفع کنند؟
وقتی کشورهایی که هدف مداخله نظامی خشونتآمیز قرار میگیرند، به داشتن «سلاحهای کشتار جمعی» متهم میشوند، به یاد داشته باشید که این همیشه اعتراف آشکار به این است که «بازدارندگی» هستهای بیمعنی است.
بنابراین، آیا میتوان گفت که «بازدارندگی» یک موضع دفاعی نیست، بلکه یک موضع تهاجمی است؟
زیردریاییهای هستهای از فسلین به نوبت در اقیانوس اطلس شمالی گشتزنی میکنند و روسیه را در معرض خطر حمله اولیه قرار میدهند.
سلاحهای هستهای برای «بازدارندگی» در برابر تهدیدات امنیت ملی طراحی نشدهاند - آنها آشکارا در انجام این کار در مورد تروریسم، تغییرات اقلیمی، تصرف زیرساختهای دولتی و اجتماعی ما توسط شرکتها و غیره بیفایده هستند.
در عوض، سلاحهای هستهای برای تضمین تجاوز، جنگطلبی و خشونت کشورهای دارنده آنها طراحی شدهاند. و همه اینها با مالیاتهای ما پرداخت میشود.
سلاحهای هستهای مستقر در فاسلین و کولپورت، اسکاتلند را در معرض خطر حمله قرار میدهند.
به همین دلیل است که ما باید در ۱۴ مارس به اعتراض در فسلین بپیوندیم!
جلسه با یک خواهش به پایان رسید - لطفاً با اتوبوس به سمت فسلین به ما بپیوندید!
اگر مایلید یک صندلی (رایگان!) از آبردین، داندی، پرت یا استرلینگ در اتوبوس رزرو کنید، لطفاً به آدرس ایمیل مایک ایمیل بزنید. cndabdn@gmail.com
کایا وریده گزارش میدهد:
روزهای جهانی اقدام برای #بستن_پایگاهها در روستای گانگجئونگ، جزیره ججو، کره جنوبی در ۲۱ فوریه ۲۰۲۶
نزدیک به ۱۰ سال پس از تکمیل ساخت پایگاه دریایی ججو، یک سکوی پرتاب موشک شناور در پایگاه دریایی ججو پهلو گرفته است. میتوانیم ببینیم که چگونه مرکز فضایی هانوا، که در سال ۲۰۲۵ درست در بالای روستای گانگجئونگ افتتاح شد، نظامیسازی جزیره ججو را تسریع میکند. اما جنبش برای زندگی و صلح همچنان در حال رشد است و با اثرات پایگاه مقابله میکند. اقدامات روزانه (دوشنبه تا شنبه) شامل ۱۰۰ کمان برای زندگی و صلح در دروازههای پایگاه در ساعت ۷ صبح و یک مراسم عشای ربانی کاتولیک در چادری در آن سوی خیابان در ساعت ۱۱ صبح است. این اقدامات با دعا برای صلح، با آمادهسازیهای جنگی ارتش مقابله میکند و زمین خارج از پایگاه را به عنوان مکانی امن و تأییدکننده زندگی اشغال میکند. زنجیره انسانی گانگجئونگ یک جشنواره فرهنگی روزانه است که ظهرها در خارج از پایگاه دریایی ججو برگزار میشود. این زنجیره انسانی که از دل مبارزه برای توقف ساخت پایگاه دریایی ججو زاده شده است، همچنان پذیرای بازدیدکنندگانی است که برای آشنایی با تاریخ مبارزه علیه پایگاهها و ابراز همبستگی برای زندگی و صلح و مخالفت با نظامیسازی مداوم جزیره ججو میآیند. زنجیره انسانی هر روز با این کلمات آغاز میشود: «زنجیره انسانی فضایی است برای افرادی که با تحمیل خشونتآمیز پایگاه نظامی بر ججو، جزیره صلح، مخالفند، افرادی که میخواهند ججو یک جزیره صلح غیرنظامی باشد، تا از طریق آواز و رقص، احساسات خود را به اشتراک بگذارند. همچنین فضایی است برای یادآوری و ابراز همبستگی با همه کسانی که در گذشته و حال، خشونت دولتی را در جامعه کره تجربه کردهاند و هنوز در حال مبارزه با آن هستند. و جایی است برای امید به اینکه صلح به سرعت برای همه بیگناهانی که جان و خانه خود را از دست دادهاند و از جنگ در سراسر جهان رنج میبرند، فرا برسد.»
برای اطلاعات بیشتر در مورد جنبش صلح ججو به این لینک مراجعه کنید savejejunow.org
جاشوا آرمفیلد گزارش میدهد:
روز شنبه ۲۱ فوریه، فعالان صلح در لولئو سوئد گرد هم آمدند تا از دولت سوئد بخواهند از «توافقنامه همکاری دفاعی» با ایالات متحده که به ارتش آمریکا دسترسی آزاد به ۱۷ پایگاه نظامی سوئد را میدهد، خارج شود. در لولئو، ما پایگاه نیروی هوایی F۲۱ را داریم که به یک پایگاه مشترک ناتو تبدیل شده است. اکنون با DCA، ما خطر افزایش بیشتر نظامیگری و استقرار کلاهکهای هستهای را داریم.
فعالان در بندر جنوبی لولئوس جمع شدند تا روی برف نقاشی کنند: «برای صلح آماده شوید! قرارداد DCA را پاره کنید!» ما حدود ۱۴۰ بروشور بین رهگذران پخش کردیم و بعدازظهر سمیناری در مورد خطرات توافق DCA برگزار کردیم.
Kerstin Dahlberg برای Julebodagruppen گزارش می دهد:
ما در ۲۲ فوریه در ساحل جولبودا در جنوب سوئد، نزدیک به یکی از ۱۷ پایگاه دوجانبه سوئد و آمریکا، یک مراسم پیکنیک برگزار کردیم.
ما به عنوان سه نفر در هوای سرد و برفی پیک نیک با نوشیدنیهای گرم و نان دارچینی شروع کردیم. در نهایت به نه نفر نامزد رسیدیم که تصمیم گرفتیم به سیاستمدارانمان نامه بنویسیم و از آنها بخواهیم که برای تعطیلی دو پایگاه آمریکایی در همان نزدیکی، راولوندا و روینگهد، و همچنین ۱۵ پایگاه دیگر آمریکایی در سوئد، اقدام کنند.
در تاریخ ۱۸ مارس، در پارلمان سوئد، بحثی در مورد این پایگاهها برگزار خواهد شد. این نامه اکنون آماده ارسال در چند روز آینده است. همچنین برای انتشار و مصاحبه به رسانهها ارسال خواهد شد. ما فهرستی از امضاهای افرادی را که هیچ شانسی برای شرکت در تظاهرات روز یکشنبه، ۲۲ فوریه، نداشتند، جمعآوری کردهایم.
ما به اطلاعرسانی به مردم در مورد خطرات پایگاههای آمریکا ادامه خواهیم داد و امیدواریم جلسات اطلاعرسانی را در کتابخانههای منطقه خود آغاز کنیم.

گزارش ویدیویی رسانهای دیگری (غیرقابل جاسازی) است اینجا کلیک نمایید.
ویدیوی سوم اینجاست:
جیم آلبرتینی گزارش میدهد:
اعتراض به تعطیلی پایگاهها در پوهاکولوآ در جزیره هاوایی: عکسهایی از روز یکشنبه، ۲۲ فوریه ۲۰۲۶، اعتراض در دروازه اصلی پوهاکولوآ.
صدای شلیک مسلسلهای هلیکوپتر، موشکهای هوا به زمین و انفجارهای زیادی از بیرون دروازه اصلی شنیده میشد.
رزماری پیس گزارش میدهد:
پکس کریستی ایالت نیویورک، به همراه حامیان مالی مشترکمان، مادربزرگهای خشمگین مترو نیویورک، لیگ مقاومتکنندگان جنگ نیویورک، کهنه سربازان برای صلح - شعبه ۳۴ نیویورک، و ما سربازان شما نیستیم، بعدازظهر شنبه، ۲۱ فوریه، در بیرون مرکز جذب نیرو در میدان تایمز شهر نیویورک به شبزندهداری پرداختند. (اقدام صلح نیویورک نیز از حامیان مالی بود، اما نتوانستیم در آن شرکت کنیم.) ما با پلاکاردها و بنرهایی ایستاده بودیم. ما همچنین بروشورهایی را پخش کردیم که توضیح میداد چرا پایگاهها را میبندند، و مادربزرگهای خشمگین تقریباً بدون توقف آواز میخواندند. مشخص بود که بسیاری از افرادی که از آنجا عبور میکردند ما را دیدند، اگرچه فقط تعداد کمی بروشور را گرفتند. تعداد کمی از آنها برای کسب اطلاعات بیشتر، حتی زمانی که بروشور را نگرفتند، گفتگوی کوتاهی انجام دادند. من شنیدم که یک مادر در حالی که از کنارشان رد میشد، به دو فرزند کوچکش میگفت، این مردم میگویند جنگ نه، و او این را چند بار تکرار کرد. برخی دیگر بدون اینکه کلمهای بگویند، علامت موافقت خود را نشان دادند. مطمئن نیستم که چند بروشور پخش کردیم، اما حدس میزنم حدود ۱۰۰ تا باشد. افراد بسیار بیشتری ما را دیدند و توجه کردند.
در زیر چند عکس وجود دارد. تمام عکسهای من در صفحه فیسبوک Pax Christi New York State قرار دارند. میتوانید عکسهای Hideko Otake را در این لینک ببینید: https://photos.app.goo.gl/XdgrGEHtP6mV9dz5A

چریل اسپنسر گزارش میدهد:
اعضای شعبه شبه جزیره/پالو آلتو (کالیفرنیا، ایالات متحده) از بخش آمریکایی اتحادیه بینالمللی زنان برای صلح و آزادی (WILPF US) صبح شنبه ۲۱ فوریه، یک میز اطلاعات درست بیرون بازار کشاورزان مرکز شهر پالو آلتو برپا کردند. طی دو ساعت، ما مستقیماً با بیش از ۲۰۰ نفر از مردم تعامل داشتیم و نسخههای چاپ شدهای از ... را به آنها دادیم. «۵ دلیل اصلی که چرا ما خواستار روزهای جهانی اقدام برای #بستن_پایگاهها هستیم»، و وقتی آن بروشورها تمام شد، با صدای بلند به رهگذران گفتیم که ۹۰۰ پایگاه نظامی خیلی زیاد است و هزینه ۸۰ میلیارد دلاری سالانه آنها بسیار گزاف است - و این پول مالیاتدهندگان آمریکایی است. همه با تکان دادن سر موافقت کردند که ترجیح میدهند پول مالیاتشان صرف بیمه درمانی، طرح Head Start و SNAP و غیره شود.
از آنجا که رئیس جمهور تی. تهدید به بمباران ایران میکرد، ما همچنین تابلوهایی در مورد اجتناب از جنگ با ایران و یک کد QR داشتیم که مردم را به سمت دادخواستی به نمایندگان کنگره خود هدایت میکرد تا کاخ سفید را تحت فشار قرار دهند تا از حمله به ایران دست بردارد.
عکس زیر را ببینید.
گزارش ارائه شده توسط چریل اسپنسر، عضو شاخه شبه جزیره/پالو آلتو WILPF ایالات متحده.
همچنین رئیس مشترک کمیته مسئله خلع سلاح/پایان جنگهای WILPF ایالات متحده است.
ناتان از CODE PINK سن دیگو گزارش میدهد:
در زیر چند عکس از رویداد امروز سن دیگو به عنوان بخشی از برنامه «روز تعطیلی پایگاهها» آمده است. و در کمال تعجب، حتی چند خبرنگار محلی نیز آن را پوشش دادند:
این پست را در Instagram مشاهده کنیدپستی که توسط CodePink لاس وگاس (@codepinklv) به اشتراک گذاشته شده است
فلیس کوهن-جوپا گزارش میدهد:
در جریان وقفهای در بارش باران، گروهی از فعالان توسان به عنوان بخشی از روز جهانی اقدام برای تعطیلی پایگاههای هوایی، در مقابل پایگاه نیروی هوایی دیویس-مونتان پلاکاردهای صلح در دست داشتند.
در ژانویه ۲۰۲۶، فرماندهی جنوبی نیروهای فضایی (SPACEFOR–SOUTH) در دیویس-مونتان فعال شد، که اکنون به عنوان ستاد مرکزی برای تمام فعالیتهای نیروی فضایی ایالات متحده و نیروی هوایی ایالات متحده در فرماندهی جنوبی، شامل زمین و دریاها در آمریکای مرکزی و جنوبی و کارائیب، فعالیت میکند.
و گروه تهاجمی ۲۱۴ گارد ملی هوایی آریزونا در پایگاه هوایی دیویس-مونتان، با هدایت از راه دور پهپاد MQ-9 Reaper در «ماموریتهای رزمی روزانه... در جنوب غربی آسیا»، توسان را مستقیماً در میدان نبرد جهانی قرار میدهد.