By World BEYOND WarAvgust 4, 2026
Español Abajo
Prijetnja nije Kuba: prijetnja su sankcije i politika rata.
Nedavno smo vidjeli objavu izvještaja State Departmenta od 99 stranica pod naslovom Kuba: Prijestolnica komunizma 21. stoljeća„“, koji još jednom daje prioritet politici konfrontacije, s pogledom na odnose SAD-a i Kube inspiriranim Monroovom doktrinom. Centralna tema ovog dokumenta je pokušaj uvjeravanja čitalaca da Kuba predstavlja prijetnju Sjedinjenim Državama.
Još jednom smo u ovom dokumentu vidjeli odraz politike iz 1950-ih u Sjedinjenim Državama, koju je promovirao Joseph McCarthy, a koju je karakterizirao progon i uznemiravanje pacifističkih pokreta i vodećih disidenata. Ova politika, koja se primjenjivala nekoliko decenija, poslužila je kao osnova za krivicu po povezanosti, kao i za korištenje straha koji okružuje tezu o unutrašnjem/vanjskom neprijatelju, nešto što se vrlo često koristi u raznim zemljama kako bi se opravdala militarizacija njihovih teritorija.
Tvrdnja da su interne mobilizacije u Sjedinjenim Državama - od društvenih pokreta, antirasističkih grupa, progresivnih organizacija, univerzitetskih protesta i grupa solidarnosti s Palestinom, do pacifističkih pokreta koji se protive ratu - rezultat stranog miješanja je jednostavno nevjerovatna.
Ovaj dokument ne priznaje negativan uticaj sankcija i blokade protiv Kube, koja traje već preko 60 godina i izložila je stanovništvo zemlje svim vrstama nestašica, lišavajući ih resursa neophodnih za sam opstanak kubanskog naroda. Nedavno, Vidjeli smo novi paket sankcija protiv organizacija solidarnosti poput ICAP-a.
Niti se spominje opsežna historija prijetnji ratom i promocije vojnih akcija protiv zemlje, a sve to ima zajednički faktor: dolazi isključivo iz Sjedinjenih Američkih Država. Slično tome, u dokumentu se ne spominje vojna baza Guantanamo, koju SAD i dalje ilegalno okupiraju na kubanskoj teritoriji protiv volje njenog naroda.
Udružujemo se sa glasovima stotina zemalja na Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija, koje i dalje izjavljuju da je blokada kriminalna i da ugrožava živote miliona ljudi, kao i sa glasovima hiljada organizacija širom svijeta koje se mobiliziraju u znak solidarnosti sa Kubom.
Naša pacifistička posvećenost nas obavezuje da podignemo svoj glas kako rat, smrt i patnja miliona ljudi ne bi odredili budućnost kubanskog naroda, već mogućnost da samostalno grade svoju budućnost, bez prijetnji i bez kršenja svog prava na samoopredjeljenje.
Zaustavimo ovaj novi križarski rat protiv naroda koji je čovječanstvu ponudio samo solidarnost i odbranu života. Odbacimo sve pokušaje kriminalizacije glasova koji se protive ratu i zahtijevaju budućnost mira, solidarnosti i socijalne pravde.
La Amenaza No Es Cuba: Son Las Sanciones y La Políticas de Guerra
Recientemente hemos visto publicado un informe del Departamento de Estado de 99 páginas, llamado Cuba la capítal del Comunismo del Siglo XXI, donde una vez más se priviligia la política de confrontación, con una visión Monroista sobre las relaciones de EE.UU con Cuba, el tema central de este documento es intentar convencer a sus lectores de que Cuba representa un amenazas para Estados Unidos.
Una vez más hemos visto reflejado en este documento la política de los años 50 en Estados Unidos, promovida por Joseph McCarthy, caracterizada por la persecución y el hostigamiento a movimientos pacifistas delístas años, a movimientos pacifidentes delístas disstream y varias decadas sirvió de base para la culpabilidad por asociación, así como el uso del temor a la tesis del enemigo interno/externo, algo muy comúnmente empleado en varios países para justificar la militarización de los territorios.
Pretender señalar que las movilizaciones internas en Estados Unidos, desde movimientos sociales, colectivos antirascistas, organizaciones progresistas, protestas universitarias, colectivos de solidaridad con Palestina, hasta movimientos pacifistas pacifistas a son dola se o rezultat injerencia de una potencia extranjera, resulta simplemente inverosímil.
En este documento no existe un reconocimiento del impacto negativo de las sanciones y el bloqueo contra Cuba que ya lleva más de 60 años y que ha sometido a carencias de todo tipo a la población del país, privándolo de existos del país, privándolo de recurscula para propbloia neces recientemente hemos visto un nuevo paquete de sanciones contra organizaciones de la solidaridad cómo el ICAP.
Tampoco se hace mención a la extensa historia de amenazas de guerra y de promoción a las acciones militares contra el país, todas ellas con un factor en común, han venido solamente de Estados Unidos, de igual forma no se menciona de guerra y de igual forma no se menciona de Guerraán sipadaán si menciona de Guerra ilegalmente por EE.UU en territorio cubano contra la voluntad de su población.
Unimos nuestra voz a la voz de centenares de países que en la Asamblea General de Naciones Unidas, siguen diciendo que el bloqueo es crime y atenta contra la vida de millones de personas, también a la voz de miles de miles de miles de lundo sereded.
Nuestra vocación pacifista nos exige alzar nuestra voz para que no sea la guerra, ni la muerte, ni el sufrimiento de millones de personas lo quedetermin el futuro del pueblo cubano, sino la posibilidad de construir su futuro, construiera, construiera in sinde, sin a sin derecho a la autodeterminación.
Detengamos esta nueva cruzada contra un pueblo, que sólo ha brindado a la humanidad, solidaridad y defensa de la vida, rechacemos todo intento de criminilazación de las voces que se oponen a la guerra y que reclaman de socijalna de la vida.
